امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٧٦ - امام بخارى و تكفير مسلمين

و بكير بن منير مى‌گويد: «سمعت البخارى يقول أرجو أن ألقى الله ولا يحاسبنى أنى اغتبت أحدا؛[١] اميدوارم خداوند را ملاقات كنم و مرا به جرم غيبت كسى محاسبه نكند.» ذهبى و سبكى پس از نقل اين سخن گفته‌اند: اين است كه بخارى در مورد راويان، خيلى كم است كسى را كذاب و يا وضاع گفته باشد و اين به خاطر اوج ورعش است .... اولا: اگر كسى كذاب و وضاع است، تصريح بر آن چه منافاتى با ورع و تقوا داشته است؟ ثانيا: امام بخارى نه اين‌كه غيبت، بلكه گروه‌هاى بزرگى از مسلمين را در كتابش تكفير كرده است. با اين وجود اين‌گونه سخنان چه ارزشى دارد. انسان خود را متقى نشان دهد و آثارى از خود به جاى گزارد كه آن ادعايش را نقض مى‌كند مضافا بر اين‌كه برخورد بخارى با اخبار مسلم در فضائل اهل بيت عليهم السلام و راويان آن را ملاحظه كرديد!

امام بخارى مى‌گويد: «ما ابالى صليت خلف الجهمى والرافضى ام صليت خلف اليهود والنصارى ...؛[٢] پروا ندارم از اين‌كه پشت جهمى و رافضى نماز بخوانم و يا پشت يهود ونصارى.»

باز بخارى مى‌گويد: «نظرت فى كلام اليهود والنصارى والمجوس فما رأيت قوما اضل فى كفرهم من الجهمية وانى لاستجهل من لا يكفرهم؛[٣] در كلام يهود و نصارا و مجوس نظر كردم و قومى را گمراه‌تر در كفرشان از جهميه نديدم. من جاهل مى‌دانم كسى را كه آن‌ها را كافر نداند.»

شعيب ارنؤوط وهابى پس از نقل اين سخن بخارى مى‌گويد: اين غلو و افراطى است كه جمهور علماى سلف و خلف با بخارى در اين مورد مخالف هستند. چگونه به‌

[١] . طبقات الشافعية الكبرى سبكى، ج ٢، ص ١٦٥.

[٢] . خلق افعال العباد بخارى، ص ١٣.

[٣] . خلق افعال العباد، ص ٧١؛ سير اعلام النبلاء، ج ١٢، ص ٤٥٦، رقم ١٧١.