امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٤٣٢ - همكارى ابوهريره با معاويه

فرستادند. جاريه بن قدامه به نجران رسيد و تعدادى از شيعيان عثمان (معاويه) را به قتل رسانيد و بسر همراه لشكرش فرار كرد. جاريه به مكه رفت و سپس به مدينه آمد و از آن‌ها براى اميرالمؤمنين عليه السلام بيعت گرفت. ابوهريره كه در مدينه حاكم و امام مسجد (از طرف معاويه و بسر) بود از جاريه فرار كرد. جاريه گفت: به خدا سوگند، اگر اباسنور (ابوهريره) را مى‌گرفتم گردنش را مى‌زدم. در نقل بلاذرى وارد شده كه معاويه به بسر گفت: مردم مدينه را بترسان تا گمان كنند كه تو آن‌ها را خواهى كشت و از آن‌ها بيعت بگير هر كه در فرمان على است اگر بيعت نكرد او را بكش. بسر بعد از انجام اين كارها ابوهريره را (حاكم و) امام مسجد مدينه قرار داد و منازل افرادى از مردم مدينه را كه از او فرار كردند، آتش زد.[١]

بايد دقت داشته باشيم كه، اولا: جاريه بن قدامه كه مى‌خواست ابوهريره را به قتل برساند، از صحابه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بوده است‌[٢] و بعيد هم نيست كه اميرالمؤمنين عليه السلام به قتل ابوهريره امر فرموده باشند. همچنين جاريه با كسى از اهل مدينه برخورد تند نداشت و تنها ابوهريره از او فرار نمود و او نيز آن سخن را در حق وى گفت.

ثانيا: در اين اخبار وارد شده كه جاريه در نجران هر كسى را گرفت كه اميرالمؤمنين عليه السلام را از خلافت خلع كرده بود، وى را به قتل رسانيد، پس ابوهريره نيز از اين دسته بايد بوده باشد.

ثالثا: در حالى كه بسر با وارد كردن وحشت بر مؤمنين و جابر و ... از آن‌ها بيعت براى معاويه مى‌گيرد، ابوهريره را امام مسجد قرار مى‌دهد. پس خيلى روشن بوده كه‌

[١] . انساب الاشراف، ج ١، ص ٣٦٦؛ تاريخ الطبرى، ج ٤، ص ١٠٧؛ الكامل فى التاريخ، ج ٢، ص ١٠٠؛ البدايه والنهايه، ج ٧، ص ٣٥٧؛ تاريخ ابن عساكر، ج ١٠، ص ١٥٣؛ تاريخ الصغير بخارى، ج ١، ص ١٤١ با اختصار؛ الثقات ابن حبان، ج ٢، ص ٣٠٠؛ الاصابه، سير ذهبى. از ابن كثير به بعد، اين خبر را مختصر نقل كرده‌اند.

[٢] . الاصابه، ج ١، ص ٥٠٠، رقم ١٠٥١ و ديگران.