امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٢٩٤ - ٤ عمران بن حطان

أكرم بقوم بطون الطير قبرهم لم يخلطوا دينهم بغيا وعدوانا ....[١]

يعنى «ضربتى كه از دست مرد پرهيزكارى كه در راه خشنودى خداوند عرش فرود آورد؛ من هرگاه از او ياد مى‌كنم پندارم كه ميزان عمل او در نزد خدا از همه آفريدگان سنگين‌تر است؛ چه گرامى مردانند آن گروهى كه در شكم خاك مدفون‌اند و هرگز دين خود را با ظلم و ستم و تجاوز نياميختند؛ آفرين خدا بر آن مرد از قبيله مراد كه با دست خود خون مردى را ريخت كه بدترين انسان‌ها بود! او با ضربتى كه شبانگاه بر فرق او وارد آورد خود را از همه گناهان گذشته پاك ساخت».

بايد افتخار امثال بخارى اين باشد كه از چنين انسان‌ها حديث روايت كرده و دين اخذ نموده‌اند!.

البته بعضى از بزرگان از متقدمين و متأخرين اهل سنت مانند ابوطيب طبرى ومحمد بن احمد طبيب، عمران بن حطان و ابن ملجم را به جهت اين شعر- ضمن پاسخ به اين شعر-، لعن كرده‌اند.[٢] و ابن حجر مى‌گويد: قاضى حسين گفته است: اين‌كه قاضى ابوطيب گفته (يعنى عمران را به جهت اين شعر لعن كرده است) خطا كرده است؛ زيرا عمران بن حطان صحابى است و لعن صحابى نيز جايز نيست.[٣] (ولى اين صحابى كسى را كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بدبخت‌ترين اين امت معرفى كرده‌اند، مدح كند و از شهادت اميرالمؤمنين عليه السلام خوش‌حالى كند، و اميرالمؤمنين را بدترين مردم معرفى كند، نزد اين عالم‌نماها هيچ اشكالى نخواهد داشت!.)

[١] . الاستيعاب ابن عبدالبر، ج ١، ص ٣٤٨؛ تاريخ ابن عساكر، ج ٤٣، ص ٤٩٥؛ سير اعلام النبلاء، ج ٤، ص ٢١٥، رقم ٨٦؛ در حاشيه از" كامل مبرد، ج ٣، ص ١٦٩؛ الاصابه ابن حجر، ج ٥، ص ٢٣٣، رقم ٦٨٩١؛ البداية والنهايه ابن كثير، ج ٧، ص ٣٦٤.

[٢] . حاشيه سير اعلام النبلاء، ج ٤، ص ٢١٥، رقم ٨٦.

[٣] . الاصابه ابن حجر، ج ٥، ص ٢٣٣، رقم ٦٨٩١.