امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٢٤٤ - اسلام و مذمت نوكرى سلاطين

وطمعا لما فى يده؛ خاض بقدر خطاه فى نار جهنم؛[١] اگر انسان قرآن بخواند و در دين فقيه گردد، سپس از روى تملق و طمع بر آنچه در دست سلطان است به در سلطان برود، به مقدار قدمى كه برداشته در آتش جهنم فرو خواهد رفت.

٨. امام صادق عليه السلام فرمودند:

الفقهاء امناء الرسل فاذا رايتم الفقهاء قد ركنوا الى السلاطين فاتهموهم؛[٢]

فقها امناى پيامبران هستند و اگر ديديد كه فقها به سوى سلاطين ميل پيدا كردند، آن‌ها را (نسبت به دين و ايمانشان) متهم بدانيد.

٩. ابوسعيد خدرى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت كرده كه فرمودند:

يكون أمراء يغشاهم غواش وحواش من الناس يكذبون ويظلمون فمن دخل عليهم فصدقهم بكذبهم وأعانهم على ظلمهم فليس منى ولست منه و من لم يدخل عليهم ويصدقهم بكذبهم ويعينهم على ظلمهم فأنا منه برى‌ء وهو منى بري‌ء؛[٣]

اميرانى خواهند آمد كه پنهان‌كنندگان ظلم (بر ظلم آن‌ها) روپوش مى‌گزارند. به مردم دروغ مى‌گويند و ظلم مى‌كنند. پس هركه بر آن‌ها وارد شود و دروغ آن‌ها را تصديق كند و آن‌ها را در ظلمشان يارى كند، من از او بيزار هستم و او از من بيزار است.

اين حديث را هيثمى از حذيفه، خباب، كعب و نعمان نيز روايت كرده و سند همه را صحيح دانسته است و در حديث كعب و حذيفه اضافه شده است: همانا به زودى اميرانى بر شما حاكم خواهند شد ... كسى كه آن‌ها را تصديق و در ظلمشان يارى كند سر حوض بر من وارد نخواهد شد. حاكم و ذهبى و شعيب ارنؤوط نيز اسانيد اين حديث را صحيح دانسته‌اند و احمد در مسند از ابن عمر و ابوهريره نيز به اين معنا حديث روايت‌

[١] . ذكر اخبار اصبهان ابونعيم، ج ١، ص ١٧٩؛ كنز العمال، ج ١٠، ص ١٩٥، ح ٢٩٠٢٧ و ٢٩٠٦٨ و ٢٩٠٦٩ از معاذ وابن عمر.

[٢] . سير اعلام النبلاء ذهبى، ج ٦، ص ٢٦٢؛ تهذيب الكمال مزى، ج ٥، ص ٨٨؛

[٣] . مسند احمد، ج ٣، ص ٢٣١؛ ح ١٤٤٨١ و ...؛ مسند ابن مبارك، ص ١٦٣؛ المستدرك على الصحيحين، ج ١، ص ٧٨، ح ٢٦٣ و ٢٦٤؛ مجمع الزوائد هيثمى، ج ٥، ص ٢٤٦ و ٢٤٧ وديگران.