امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٢٠ - جايگاه علمى امام بخارى

عن هذه المسألة فأفتى بالحرمة فاجتمع الناس وأخرجوه؛[١] اگر دو كودك از يك گوسفند و يا گاو شير بخورند، حرمت شيرخوارگى محقق نمى‌شود؛ زيرا شيرخوارى از نسب محقق مى‌گردد ..، ولى محمد بن اسماعيل بخارى صاحب تاريخ مى‌گفت: حرمت ثابت مى‌شود (يعنى اگر يك دختر ويك پسر از يك گوسفند و يا گاو شير بخورند، برادر وخواهر رضاعى گشته و به هم محرم خواهند شد.) و اين مسأله سبب اخراج وى از بخارا شد. او در زمان ابوحفص كبير به بخارا آمد و شروع كرد به فتوا دادن وابوحفص او را از فتوا دادن منع نمود و گفت: تو اهل فتوا نيستى، ولى بخارى به حرف او گوش نداد تا اين‌كه او از بخارى مسأله‌اى فوق را سؤال نمود و بخارى به ثابت گشتن حرمت ومحرميت فتوا داد. پس مردم جمع شدند و او را از بخارا بيرونش راندند.

البته موارد ديگر نيز در سبب اخراج بخارى از بخارا گفته شده است كه در جاى خود خواهد آمد.

٢. عن عائشة: أن بعض أزواج النبى صلى الله عليه و آله قلن للنبى صلى الله عليه و آله: أينا أسرع بك لحوقا؟ قال: أطولكن يدا. فأخذوا قصبة يذرعونها فكانت سودة أطولهن يدا فعلمنا بعد أنما كانت طول يدها الصدقة وكانت أسرعنا لحوقا به وكانت تحب الصدقة؛[٢] برخى از همسران پيامبر صلى الله عليه و آله از آن حضرت سؤال كردند: چه كسى از ما زودتر به شما ملحق مى‌شود؟ حضرت صلى الله عليه و آله فرمودند: آن كسى كه دستش درازتر از ديگران باشد. پس آن‌ها يكديگر را اندازه گرفتند وديدند كه دست سوده درازتر از ديگران است وعائشه گفته است: سپس دانستيم كه منظور از طول دست صدقه است وسوده قبل از همه‌اى ما به پيامبر صلى الله عليه و آله ملحق شد و او صدقه را دوست داشت.

[١] . المبسوط سرخسى حنفى، ج ٧، ص ٦٣٨؛ شرح العناية على الهداية، ج ٣، ص ٤٥٦.

[٢] . صحيح بخارى، كتاب الزكاة، باب: اى الصدقة افضل، ج ٢، ص ٥١٥، ح ١٤٢٠؛ تاريخ الصغير بخارى، ج ١، ص ٧٥.