امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ١٦٨ - حضور ابوموسى اشعرى در عقبه

عشر ...؛[١] عمار مردى از اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله را پرسيد و به او گفت: تو را به خدا سوگند به گمانت اصحاب عقبه چند نفر بودند؟ گفت: چهارده نفر. عمار گفت: و اگر تو نيز همراه آن‌ها بودى پانزده نفر مى‌شدند. هيثمى و شعيب ارنؤوط سند اين حديث را صحيح دانسته‌اند.

أن عمارا سئل عن ابى موسى فقال: لقد سمعت فيه من حذيفة قولا عظيما سمعته يقول: صاحب البرنس الاسود ثم كلح كلوحا علمت منه انه كان ليلة العقبة بين ذلك الرهط؛[٢] از عمار سؤال كردند كه ابوموسى چگونه انسانى است؟ عمار گفت: همانا در باره او از حذيفه سخن بزرگى شنيدم. شنيدم كه مى‌گفت: ابوموسى صاحب لباس سياه (كه نصارى مى‌پوشند) است. سپس چهره‌اش را درهم كشيد. از آن فهميدم كه او در شب عقبه بين آن گروه بوده است.

ابن عبدالبر در مورد سبب دشمنى ابوموسى با اميرالمؤمنين عليه السلام چنين مى‌نويسد:

فلما قتل عثمان عزله علي عنها فلم يزل واجدا لذلك على علي حتى جاء منه ما قال حذيفة فيه فقد روى حذيفة فيه كلاما كرهت ذكره والله يغفر له. قلت: الكلام الذى اشار إليه أبوعمر بن عبد البر ولم يذكره قوله فيه وقد ذكر عنده بالدين (فقال:) اما انتم فتقولون ذلك و اما انا فاشهد انه عدو لله ولرسوله وحرب لهما فى الحياة الدنيا ويوم يقوم الاشهاد يوم لا ينفع الظالمين معذرتهم ولهم اللعنة ولهم العذاب؛[٣] ابن عبدالبر مى‌گويد: وقتى عثمان كشته شد، على عليه السلام ابوموسى را از حكومت عزل و بركنار نمود. ابوموسى پس از آن، هميشه نسبت به على غضبناك بود تا جايى كه در باره او آن سخن حذيفه آمد. همانا حذيفه در باره‌

[١] . مسند احمد، ج ٥، ص ٤٥٣، ح ٢٣٨٤٣؛ مجمع الزوائد، ج ١، ص ١١١.

[٢] . شرح نهج البلاغة، ج ١٣، ص ٣١٥.

[٣] . الاستيعاب ابن عبدالبر، ج ١، ص ٣٠٠؛ شرح نهج البلاغه، ج ١٣، ص ٣١٤.