روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٧٣ - ترجمه

انبيا،محمّد بن على-عليه السّلام-از پدرش [١]از پدرانش كه:چون رسول-عليه السّلام- به غدير خم دست على گرفت و او را بر منبر برد و [٢]گفت:

من كنت مولاه فعلىّ مولاه ،خبر در احياء [٣]و قبايل عرب منتشر شد.

اين خبر به حارث بن نعمان الفهرى رسيد،برخاست و بر شتر نشست و روى به لشكرگاه رسول-عليه السّلام-نهاد.چون به آنجا رسيد از ناقه فرود آمد و زانوى [٤]ناقه ببست و روى به خيمۀ رسول نهاد-و رسول-عليه السّلام-در ميان مهاجر و انصار نشسته بود [٥]-رسول را گفت:يا محمّد!بيامدى و ما را گفتى سيصد و شصت معبود رها كنيد و بگوييد [٦]كه:خداى يكى است بگفتيم.گفتى بگوييد كه:من رسول اويم،گفتى:پنج نماز به جاى آريد،قبول كرديم [٧].گفتى:ماه رمضان روزه داريد، پذرفتيم.گفتى:زكات مال بدهى،به گردن فروگرفتيم.حج فرمودى رد نكرديم، جهاد فرمودى به قبول [٨]تلقّى كرديم،راضى نبودى به اين جمله حتّى رفعت بضبع ابن عمّك فرفعته و فضّلته علينا.فقلت:

من كنت مولاه فعلىّ مولاه ،فهذا شىء منك ام من [٩]اللّه[تا بازوى پسر عمّت گرفتى و او را بر مردمان داشتى و بر ما تفضيل دادى و گفتى:هركه من مولاى و خداوندگار اويم على مولاى خداوندگار اوست] [١٠]،اين قبول نكنيم اين چيزى است كه تو گفتى از خود يا خداى فرمود تو را؟رسول-صلّى اللّه عليه و آله-گفت:

و[اللّه] [١١]الّذي لا اله الّا هو انّ هذا من اللّه [١٢]،گفت به آن خداى كه جز او [١٣]خدايى نيست كه اين از فرمان خدا [١٤]كردم و گفتم.حارث بن نعمان كه اين