روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٦٨ - ترجمه

و هركه او را دشمن دارد [١]دشمنش دار و هركه ناصر او باشد ناصرش باش،و هركه خاذل او باشد مخذولش كن،آنگه گفت [٢]:

هل بلّغت ،بار خدايا برسانيدم؟آنگه اصحاب را گفت:شنيدى [٣]كه آنچه خدا گفت برسانيدم؟گفتند:بلى.گفت:

اللّهمّ اشهد عليهم ،بار خدايا گواه باش بر ايشان.

آنگه فرود آمد [٤]وقت نماز پيشين بود و نماز بگزارد و در خيمه رفت و على را فرمود تا در خيمۀ دگر رفت برابر خيمۀ او،آنگه صحابه را فرمود و مسلمانانى كه حاضر بودند تا فوج فوج مى‌شدند و او را تهنيت مى‌كردند و بر او سلام مى‌كردند بإمرة المؤمنين تا جمله صحابه و حاضران تهنيت بكردند آنگه زنان خود را فرمود [٥]تا برفتند و تهنيت كردند.

و از جملۀ آنان كه در اين باب اطناب كردند عمر خطّاب بود [٦]كه گفت:بخ بخ يا علىّ اصبحت مولاى و مولا كلّ مؤمن و مؤمنه،خنك تو را اى على در روز آمدى و مولاى منى و مولاى هر مؤمنى و مؤمنه.و حسّان بن ثابت به نزديك رسول آمد و گفت:

يا رسول اللّه!دستور باش [٧]تا من در اين حال كه برفت بيتى چند گويم كه خدا [٨]و پيغامبر بپسندد؟رسول-عليه السّلام-گفت:

قل يا حسّان على اسم اللّه ،بگوى بر نام خداى.حسّان بر بالا بلند [٩]شد و به آوازى بلند اين بيتها انشاد كرد و مسلمانان گردن دراز كردند براى سماع كلام او گفت [١٠]:

يناديهم يوم الغدير نبيّهم بخمّ و اسمع بالرّسول مناديا
[يقول فمن مولاكم و وليّكم [١١] فقالوا و لم يبدوا هناك التعاديا] [١٢]
الهك مولانا و أنت وليّنا و لن تجد [١٣]منّا لك [١٤]اليوم عاصيا