روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد هفتم
١ ص
(٢)
ادامه سوره مائده
١ ص
(٣)
سوره المائدة (5) آیات 54 تا 56
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره المائدة (5) آیات 57 تا 67
٣٥ ص
(٦)
ترجمه
٣٥ ص
(٧)
سوره المائدة (5) آیات 68 تا 88
٨٥ ص
(٨)
ترجمه
٨٥ ص
(٩)
سوره المائدة (5) آیات 89 تا 100
١١٨ ص
(١٠)
ترجمه
١١٨ ص
(١١)
سوره المائدة (5) آیات 101 تا 108
١٦٩ ص
(١٢)
ترجمه
١٦٩ ص
(١٣)
سوره المائدة (5) آیات 109 تا 120
١٩٦ ص
(١٤)
ترجمه
١٩٦ ص
(١٥)
سورة الأنعام
٢٢٣ ص
(١٦)
سوره الأنعام (6) آیات 1 تا 10
٢٢٥ ص
(١٧)
ترجمه
٢٢٥ ص
(١٨)
سوره الأنعام (6) آیات 11 تا 20
٢٣٩ ص
(١٩)
ترجمه
٢٣٩ ص
(٢٠)
سوره الأنعام (6) آیات 21 تا 32
٢٥٠ ص
(٢١)
ترجمه
٢٥٠ ص
(٢٢)
سوره الأنعام (6) آیات 33 تا 45
٢٧٢ ص
(٢٣)
ترجمه
٢٧٢ ص
(٢٤)
سوره الأنعام (6) آیات 46 تا 58
٢٩٠ ص
(٢٥)
ترجمه
٢٩٠ ص
(٢٦)
سوره الأنعام (6) آیه 59
٣١١ ص
(٢٧)
ترجمه
٣١١ ص
(٢٨)
سوره الأنعام (6) آیات 60 تا 73
٣١٥ ص
(٢٩)
ترجمه
٣١٥ ص
(٣٠)
سوره الأنعام (6) آیات 74 تا 90
٣٣٦ ص
(٣١)
ترجمه
٣٣٦ ص
(٣٢)
سوره الأنعام (6) آیات 91 تا 100
٣٦٩ ص
(٣٣)
ترجمه
٣٦٩ ص
(٣٤)
سوره الأنعام (6) آیات 101 تا 110
٣٩٥ ص
(٣٥)
ترجمه
٣٩٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٤١٣

خوردند،ايشان را گفت:شما چه دانى [١]اين كه مى‌گويى [٢]،و اين قول بر قرائت آنان باشد«إنّها»خوانند به كسر همزه [٣]،گويند:اين جا كلام تمام است و«انّها»كلام مبتداست و معنى آن‌كه:شما كه مشركانى [٤]چه دانى [٥]كه عواقب كارها چيست؟و در دلهاى هركسى چيست؟ آنگه خبر داد ايشان را ازآن‌كه ندانستند،گفت:حال اين است كه اگر اين آيات بيايد ايشان ايمان نيارند [٦]،بر اين [٧]قول«لا» [٨]زياده نباشد،و اين قرائت ابن كثير و ابو عمرو و شبل است و در شاذّ مجاهد و قتاده و ابن محيص [٩]و جحدرىّ،اعني كسر الهمزة في«انّها»،و بعضى دگر گفتند:خطاب با مسلمانان است كه ايشان پنداشتند كه اگر خداى تعالى اين آيات اظهار كند،ايشان عند آن ايمان آرند،گفت:

اى قوم شما چه دانى [١٠]كه چون آيتها بيايد ايشان ايمان خواهند آوردن،و بر اين قول «لا»زياده باشد،و التّقدير:و ما يشعركم أنّ الآيات اذا جاءت يؤمنون بها،چنان كه گفت: مٰا مَنَعَكَ أَلاّٰ [١١]تَسْجُدَ [١٢]،و قوله: وَ حَرٰامٌ عَلىٰ قَرْيَةٍ أَهْلَكْنٰاهٰا أَنَّهُمْ لاٰ يَرْجِعُونَ [١٣]،أى يرجعون على احد القولين.

و قوله: قُلْ تَعٰالَوْا أَتْلُ مٰا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ أَلاّٰ تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئاً [١٤]،و اين بر قرائت آن‌كس باشد كه«أنّها»خواند به فتح همزه،و«يشعركم»را اعمال كند در «انّها»،و بعضى اهل معانى گفتند:«انّها»به معنى«لعلّها»ست،و التّقدير:و ما يشعركم لعلّها[١٠٣-پ]اذا جاءت الآيات لا يؤمنون،و در مصحف ابىّ«لعلّها» [است] [١٥]يقول العرب ايت السّوق انّك تشترى شيئا،اى لعلّك و اين را نظاير بسيار


[٥] [١] .مج،وز،مت،آج،لب،آف:دانيد.

[٢] .مج،وز،مت،آج،لب:گوييد.

[٦] [٣] .مج،وز،مت+و.

[٤] .مج،وز،مت،آج،لب:مشركانيد.

[٧] .آج،لب:بدين.

[٨] .مج،وز،مت:الّا.

[٩] .مج،وز،مت:ابن محيصن.

[١٠] .مج،وز،مت:دانيد.

[١١] .اساس،آج،لب،آف:ان لا،مج،وز:أن،با توجّه به ضبط قرآن آورده شد.

[١٢] .سورۀ اعراف(٧)آيۀ ١٢.

[١٣] .سورۀ انبيا(٢١)آيۀ ٩٥.

[١٤] .سورۀ انعام(٦)آيۀ ١٥١.مج،وز،مت+اى ان تشركوا به شيئا.

[١٥] .اساس:ندارد،با توجّه به مج افزوده شد.