روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد هفتم
١ ص
(٢)
ادامه سوره مائده
١ ص
(٣)
سوره المائدة (5) آیات 54 تا 56
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره المائدة (5) آیات 57 تا 67
٣٥ ص
(٦)
ترجمه
٣٥ ص
(٧)
سوره المائدة (5) آیات 68 تا 88
٨٥ ص
(٨)
ترجمه
٨٥ ص
(٩)
سوره المائدة (5) آیات 89 تا 100
١١٨ ص
(١٠)
ترجمه
١١٨ ص
(١١)
سوره المائدة (5) آیات 101 تا 108
١٦٩ ص
(١٢)
ترجمه
١٦٩ ص
(١٣)
سوره المائدة (5) آیات 109 تا 120
١٩٦ ص
(١٤)
ترجمه
١٩٦ ص
(١٥)
سورة الأنعام
٢٢٣ ص
(١٦)
سوره الأنعام (6) آیات 1 تا 10
٢٢٥ ص
(١٧)
ترجمه
٢٢٥ ص
(١٨)
سوره الأنعام (6) آیات 11 تا 20
٢٣٩ ص
(١٩)
ترجمه
٢٣٩ ص
(٢٠)
سوره الأنعام (6) آیات 21 تا 32
٢٥٠ ص
(٢١)
ترجمه
٢٥٠ ص
(٢٢)
سوره الأنعام (6) آیات 33 تا 45
٢٧٢ ص
(٢٣)
ترجمه
٢٧٢ ص
(٢٤)
سوره الأنعام (6) آیات 46 تا 58
٢٩٠ ص
(٢٥)
ترجمه
٢٩٠ ص
(٢٦)
سوره الأنعام (6) آیه 59
٣١١ ص
(٢٧)
ترجمه
٣١١ ص
(٢٨)
سوره الأنعام (6) آیات 60 تا 73
٣١٥ ص
(٢٩)
ترجمه
٣١٥ ص
(٣٠)
سوره الأنعام (6) آیات 74 تا 90
٣٣٦ ص
(٣١)
ترجمه
٣٣٦ ص
(٣٢)
سوره الأنعام (6) آیات 91 تا 100
٣٦٩ ص
(٣٣)
ترجمه
٣٦٩ ص
(٣٤)
سوره الأنعام (6) آیات 101 تا 110
٣٩٥ ص
(٣٥)
ترجمه
٣٩٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٣ - ترجمه

نباشد،بل منقبت باشد بر وجهى كه لم يسبقه الاوّلون و لم يلحقه الآخرون خواهند تا قلب كنند از منقبت با [١]منقصت و اين خبر نشنيدند كه يك روز رسول-عليه السّلام- نماز بامداد مى‌گزارد [٢]اعرابى كه او قريب عهد بود به اسلام در قفاى رسول -عليه السّلام-نماز مى‌كرد،رسول-عليه السّلام-سورۀ و النّازعات مى‌خواند تا به اين جا رسيد كه خداى تعالى از فرعون حكايت كرد [٣]كه او گفت: أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلىٰ [٤]، اعرابى از سر اعتقاد پاك و [٥]عصبيّت دين طاقت نداشت تا در نماز گفت:كذب ابن الزّانية [٦].چون رسول-عليه السّلام-سلام بازداد،صحابه روى به ملامت در او نهادند [٧]و گفتند:نماز تباه كردى و در نماز سخن گفتى و سوء [٨]ادب كار بستى كه در مسجد در نماز به حضرت رسول فحش گفتى،اعرابى بازماند،جبريل آمد و گفت:خدايت سلام مى‌كند و مى‌گويد:بگو اين قوم را تا زبان ملامت از او كوتاه كنند كه من آنچه او گفت از فحش از او به تسبيح و تهليل برگرفتم براى آن‌كه از سر اعتقاد پاك گفت و تعصّب دين،يا عجب اعرابى جلف در نماز در مسجد لفظى فحش گفت از او به تسبيح برگرفتند،مردى كه او از اركان اسلام ركنى است،زكات كه از اركان دين ركنى است به جاى آرد بر او عيب كنند هم به‌منزلۀ آن باشد كه كسى كه آفتاب را عيب كند [٩]،كور آفتاب نبيند آفتاب را چه نقصان بود: [١٠]

ما ضرّ شمس الضّحى بيضاء مشرقة ان ليس يبصرها القوم الّذين عموا
و هل يضرّ البزاة [١١]البيض قانصة [١٢] ان بات تنكرها الغربان و الرّخم
اگر كلاغ مردار خوار فضل باز شكارى [١٣]را منكر باشد او را چه زيان دارد!


[١] .آف:يا.

[٢] .مج،مت،وز،آج،لب،آن،مر:مى‌گذارد.

[٣] .آج،لب:خبر كرد.

[٤] .سورۀ نازعات(٧٢)آيه ٢٤.

[٥] .مج،مت،وز:در.

[٦] .مج،مت،وز،لت،مر+دروغ گفت از پسر زانيه

[٧] .آف:در نهادند.

[٨] .اساس:سوى،با توجه به مج و مضمون عبارت تصحيح شد.

[٩] .مج،مت،وز،لت،مر+آنگه.

[١٠] .مج،مت،وز،مر+شعر.

[١١] .مت،مر:البزاة،لت:براة.

[١٢] .مج:فانصه،وز:فائضة،آج،لب،آن:قابضة،مر:قافضة.

[١٣] .مج،مت،وز،لت،مر:شكار كن.