روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٣٥ - ترجمه

به هر شربه [١]او را شربه‌اى [٢]دهد از صديد دوزخ،الا [٣]و هر [٤]مسكر خمر است و هر خمر حرام است.

و عبد اللّه عمر گفت:گواهى دهم كه شنيدم از رسول-عليه السّلام-كه مى‌گفت:

لعن اللّه الخمر و شاربها و ساقيها و بايعها و مبتاعها و عاصرها و معتصرها [٥]و حاملها و المحمولة [٦]اليه و آكل ثمنها ،در اين خبر ده كس را لعنت كرد خمر را اوّلا و خورنده‌اش را و آن را كه ساقى باشد [٧]و فروشنده را و خرنده را و فشارنده را و آن را كه فرمايد فشاردن [٨]و آن را كه بر گيرد و آن را كه به خانۀ او برند و آن را كه بهاى او خورد.

و در خبرى ديگر آمد:آن را كه زرعش كند [٩]براى خمر و آن را كه بر خوانى نان خورد با آنان كه خمر خواهند خوردند [١٠].

و رسول-عليه السّلام-گفت اجتناب كنيد [١١]از خمر كه [١٢]كليد همۀ شرهاست و بديها و امّ‌الخبائث است مادر همۀ پليديهاست.

محمّد حنفيّه روايت كرد از پدرش اميرالمؤمنين على-عليه السّلام [١٣]-كه رسول -عليه السّلام-گفت:هركه او خمر خورد پس [١٤]آن‌كه خداى تعالى حرام كرد آن را بر زبان من چون دختر خواهد به او ندهند و چون حديث كند راستش ندارند و [١٥]چون شفاعت كند نپذيرند و او را بر هيچ امانت امين ندارند،و اگر كسى او را امين كند بر امانتى [١٦]او آن را هلاك كند حقّ است بر خداى تعالى كه او را عوض ندهد [١٧]،و قال بعضهم في ذمّ الخمر: