روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٣٠ - ترجمه

رسول-عليه السّلام-گفت:بيارش،زن او را پيش رسول آورد،رسول گفت او را:

خداى تو كيست؟گفت:خداى جهانيان.گفت:من كيستم.گفت:تو رسول خدايى،رسول-عليه السّلام-گفت:

اعتقيها فانّها مؤمنة ،آزادش كن كه مؤمنه است.و مكلّف [١]مخيّر است در اين سه چيز براى او كه [٢]«او»در خبر شك را باشد و در امر تخيير را،يقول [٣]:خذ هذا او ذاك و اضرب زيدا او عمرا،مأمور مخيّر باشد از ميان هر دو و از دوگانه هركدام كه بستاند يا بزند امتثال كرده باشد پس از آن [٤]ترتيب است كه: فَمَنْ لَمْ [٣٣-ر] يَجِدْ ،هركه نيابد.فقها خلاف كردند در صفت آن‌كس كه نيابد تا او را روزه داشتن روا باشد.

ابو حنيفه گفت:چون دويست درم دارد يا بيست دينار كه نصاب اوّل زكات باشد او را روزه نشايد داشتن كه او واجد است اگر يسار او كم از او [٥]باشد روزه‌اش روا باشد داشتن.

شافعى گفت:چون قوت آن روز و آن شب دارد براى خود و براى عيالش و چندانى [٦]زياده باشد كه طعام [٧]ده درويش بود او را روزه نشايد داشتن و اگر كم از اين باشد روزه دارد.

و بعضى فقها گفتند:چون چندانى دارد كه با آن اطعام [٨]تواند كردن [٩]او را روزه نشايد داشتن،و مذهب ما به مذهب شافعى نزديك است و روزه به نزديك ما اين سه روز متتابع پياپى بايد و جز چنين نشايد.

و شافعى را دو قول است:يكى آن‌كه پراكنده شايد و يكى آن‌كه نشايد و اين قول دوم مذهب ماست و مذهب ابو حنيفه و ثورى و مزنىّ.

و در قرائت عبد اللّه مسعود و ابىّ كعب آن است كه:ثلاثة ايّام متتابعات است، و اين قول عبد اللّه عبّاس است و قتاده.و كفّاره به نزديك ما پيش از حنث نشايد و اگر