پيامبر(ص) در مدينه بين نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشا جمع كرد، بدون اين كه ترس يا دليلى وجود داشته باشد و اين به سبب اين بود كه در اين زمينه رخصتى براى مردم ايجاد كرده باشد. (٦٧)

٢٧. حافظ ابو نعيم احمد بن عبداللّه‌ اصفهانى (متوفّاى سال ٤٣٠ هـ) از جابربن زيد روايت كرده:

ابن عباس نماز ظهر و عصر را به صورت جمع خواند و تصور مى‌كرد كه با رسول خدا(ص) در مدينه، نماز ظهر و عصر را به صورت جمع خوانده است. (٦٨)

٢٨. ابو نعيم از عمروبن دينار روايت كرده كه از ابو شعثاء شنيدم كه مى‌گفت:

ابن عباس (رضي اللّه‌ عنه) گفت: رسول خدا(ص) هشت ركعت را با هم و هفت ركعت را با هم خواند، بدون اين كه بيمار باشد و يا دليلى وجود داشته باشد. (٦٩)

٢٩. بزار در مسندش از ابو هريره نقل كرده است:

رسول خدا(ص) در مدينه دو نماز را با هم خواند، بدون اين كه ترسى وجود داشته باشد. (٧٠)

٣٠. طبرانى در «المعجم الكبير» و «المعجم الاوسط» به سند خود از عبداللّه‌ بن مسعود نقل كرده است كه:

رسول خدا در مدينه نمازهاى ظهر و عصر و همچنين مغرب و عشا را با هم

(٦٦)المصنف، عبدالرزاق، ج٢، ص٥٥٦، ح٤٤٣٧.
(٦٧)معانى الآثار، ج١، ص١٦١.
(٦٨)حلية الأولياء، ج٣، ص٩٠، باب «جابربن زيد».
(٦٩)همان.
(٧٠)مسند بزار، ج١، ص٢٨٣، ح٤٢١.