پيامبر(ص) در مدينه هنگامى كه باران و ترسى وجود نداشت، نماز ظهر و عصر و مغرب و عشا را با هم مى‌خواند. از ابن عباس سؤال شد دليل اين عمل پيامبر(ص) چه بود؟ در پاسخ گفت: دليلش اين بود كه امتش به زحمت نيفتند. (٦٠)

٢٠. نسايى از ابى شعثاء از ابن عباس نقل كرده است:

پشت سر رسول خدا(ص) هشت ركعت نماز و هفت ركعت نماز باهم به جا آوردم. (٦١)

٢١. نسايى از جابربن زيد از ابن عباس روايت كرده است:

ابن عباس در بصره نماز ظهر و عصر را بدون فاصله و نماز مغرب و عشا را بدون اين كه بينشان فاصله‌اى باشد، به جا آورد و اين عمل را به دليل مشغله‌اى كه داشته انجام داده است و چنين مى‌پنداشته كه در مدينه با رسول خدا(ص) نماز ظهر و عصر را طىّ هشت سجده كه بينشان فاصله‌اى نبوده، به جا آورده است. (٦٢)

٢٢. حافظ عبدالرزّاق از داود بن قيس از صالح، مولاى توأمه روايت كرده كه از ابن عباس شنيد كه مى‌گفت:

رسول خدا(ص) بدون اين كه ترس و يا بارانى وجود داشته باشد نماز ظهر و عصر و مغرب و عشا را با هم خواند. راوى مى‌گويد: از ابن عباس پرسيدم:

(٥٨)همان، ح١٢١٤.
(٥٩)سنن نسايى، ج١، ص٢٩٠، باب «الجمع بين الصلاتين في الحضر».
(٦٠)همان.
(٦١)همان.
(٦٢)همان، ص٢٨٦، باب «الوقت الذي يجمع فيه المقيم» و مراد از هشت سجده، هشت ركعت است.