فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٣٥ - آيين دادرسى اسلامى در مورد غير مسلمانان هادری قشقاوی
در اين زمينه روايات مستفيضى (١٠٥)وارد شده كه به عنوان مثال به چند نمونه از اين روايات اشاره مىكنيم:
١. روايت سماعه از امام صادق(ع) :
«قال : سألت أبا عبد اللّه ( عليه السلام ) عن شهادة أهل الملّة ؟ قال: فقال (ع): لا تجوز إلا على أهل ملّتهم ، فإن لم يوجد غيرهم جازت شهادتهم على الوصية ، لأنه لايصلح ذهاب حقّ أحد»؛
سماعه مىگويد: از امام صادق (ع) در مورد شهادت اهل ملت (غير مسلمانان) پرسيدم، حضرت در جواب فرمودند: شهادتشان در مورد هيچ كس صحيح نيست مگر در مورد هم كيشان خودشان. اگر مسلمانان غير از آنان كسى را پيدا نكنند، مىتوانند در مورد وصيت، شهادت آنان را قبول نمايند؛ چون صحيح نيست حق كسى از بين برود. (١٠٦)
٢. روايت هشام بن حكم از امام صادق(ع) در باره آيه: {ذوا عدلٍ منكم أو آخرانِ من غيرِكم؛ } فقال (ع): إذا كان الرجل في أرض غربة و لا يوجد فيها مسلم جازت شهادة من ليس بمسلم في الوصية»؛
امام صادق(ع) فرمودند: اگر كسى در سرزمين غربت باشد و براى وصيت، مسلمانى را نيابد جايز است كه غير مسلمان را براى شهادت بطلبد. (١٠٧)
٣. روايت ضريس كنّاسى از امام باقر(ع) :
« قال : سألت أبا جعفر ( عليه السلام ) عن شهادة أهل الملل هل تجوز على رجل مسلم من غير أهل ملّتهم ؟ فقال (ع): لا، إلاّ أن لا يوجد في تلك الحال غيرهم،
(١٠٥) وسائل الشيعه، باب ٤٠ از كتاب شهادات و باب ٢٠ از كتاب وصايا.
(١٠٦) وسائل الشيعه، باب ٤٠ از ابواب شهادات، ح٤.
(١٠٧) همان، ح٣.