٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٢١ - آيين دادرسى اسلامى در مورد غير مسلمانان هادری قشقاوی

كسى دعوا دارى؟ مرد گفت: آرى. امام(ع) فرمود: ما را رها كن. همانا رسول اللّه‌ نهى نمودند از اين كه از كسى كه با ديگرى دعوا دارد پذيرايى شود، مگر اين كه ديگرى هم با او باشد. (٥٣)

اگر يك طرف دعوا مسلمان و طرف ديگر كافر باشد، روايتى دراين زمينه در منابع اهل سنت نقل شده است كه حضرت على(ع) زره خويش را در دست يك مرد يهودى ديد و يهودى ادّعا كرد كه زره مال اوست. على (ع) و مرد يهودى براى حل اختلاف نزد شريح قاضى رفتند. در اين روايت آمده است: «جلس بجنب شريح في حكومته له مع يهوديّ في درع و قال: لو كان خصمي مسلماً لجلست معه بين يديك و لكنّي سمعت رسول اللّه‌ (ص) يقول: لا تساو وهم في المجلس»؛

على(ع) در مورد اختلافى كه با يك مرد يهودى داشت در كنار شريح نشست و فرمود: اگر طرف مقابل من مسلمان بود با او در مقابل تو مى‌نشستم اما از رسول خدا (ص) شنيدم كه فرمود: در مجالس، هم رديف كفار ننشينيد. (٥٤)

در ادامه روايت آمده است: «فقال شريح: قل يا اميرالمؤمنين، فقال: نعم! إنّ هذه الدرع التي في يد اليهودي درعي لم أبع و لم أهب؛ فقال شريح: ما تقول يا يهودي؟ فقال: درعي و في يدى. فقال شريح: يا أميرالمؤمنين بيّنة؟ قال: نعم. قنبر والحسن يشهدان انّ الدرع درعي. قال: شهادة الابن لاتجوز للأب. فقال: نعم رجل من أهل الجنّة لاتجوز شهادته؟ سمعت رسول اللّه‌ (ص) يقول: «والحسن و الحسين سيّدا شباب أهل الجنّة». فقال اليهودى: أميرالمؤمنين قدّمني إلى قاضيه و قاضيه قضى عليه أشهد أنّ هذا للحق. أشهد أن لا إله إلاّاللّه‌ و أنّ محمداً رسول اللّه‌ و انّ الدرع درعك كنت راكباً على جملك الاورق و أنت متوجّه إلى صفّين، فوقعت منك


(٥٣) وسائل الشيعه، ج١٨، باب ٣ از ابواب آداب قاضى، ح٢.
(٥٤) حلية الاولياء، ج٤، ص١٣٩؛ تلخيص الحبير، ج٤، ص١٩٣؛ المغنى، ج١١، ص٤٤٤؛ سنن بيهقى، ج١٠، ص١٣٦.