فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٧٥ - عبور از مقابل نمازگزار پژوهشى به شيوه فقه مقارن (پژوهشى به شيوه فقه مقارن) امير رحمانى

البانى نيز در تمام المنه همين قول را پذيرفته و (١٣٧) شوكانى در نيل الاوطار مفاد احاديث را همين دانسته است. (١٣٨)

ادله عدم قطع در فقه عامه

براى قول به عدم قطع، به دو گروه از روايات استدلال شده است: يك گروه روايات ناقل كلام حضرت و گروه دوم روايات ناقل فعل و تقرير حضرت(ص).

الف. روايات لفظى

روايت اوّل: ابو سعيد خدرى مى‌گويد كه رسول اللّه‌(ص) فرمود:

«نماز را هيچ چيزى قطع نمى‌كند اما دفع كنيد آن مقدار را كه مى‌توانيد. هر آينه عابر، شيطان است!» (١٣٩)

روايت دوم: دارقطنى در سنن خود از عبداللّه‌ بن عمر نقل مى‌كند:

رسول اللّه‌(ص) و ابو بكر و عمر گفتند: نماز مسلمان را هيچ چيز قطع نمى‌كند اما دفع كنيد آن مقدار را كه مى‌توانيد . (١٤٠)

وجه در عطف خليفتين در قول به رسول اللّه‌(ص) اين است كه اعلام كند اين حكم از امورى نيست كه پس از پيامبر تغيير كرده باشد و اجتهادى از خلفا بر خلاف نظر حضرت واقع شده باشد. نيز تأكيدى است از طرف ابن عمر بر ثبوت حكم به همان نحوه در شريعت.

روايت سوم: دارقطنى از ابى امامه از پيامبر(ص) نقل مى‌كند:

«نماز را هيچ چيز قطع نمى‌كند». (١٤١)