ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٩٢ - *(در بيان لباسهايى كه با آن ميتوان نماز خواند و لباسهائى كه) * *(با آن نميتوان نماز خواند و انواع جامهها) *

درآمد و ديد ايشان در مسجد مشغول نمازند در حالى كه رداهاى خويش را بر سر كشيده‌اند بنحوى كه ميانه آن را بر سر گذاشته و دو جانب آن را از راست و چپ آويخته‌اند، پس بايشان فرمود: چرا جامه‌هاى خود را از سر خود فرو آويخته‌ايد و خود را همانند يهودان كرده‌ايد كه از معابد خود بيرون آمده باشند، زنهار كه اين چنين با جامه‌هايتان مكنيد.

٧٩٦- و باز زراره گويد: امام باقر ٧ فرمود: زنهار كه رداء را بر خويشتن بنحو صمّاء در مپيچ، گويد: عرضكردم صمّاء چه صورتيست؟ فرمود: آنست كه رداء را از زير بغل خود درآورى و بر يك دوش اندازى. (يعنى طرفين رداء را بر دوشها اندازى و خود را در آن بپيچى).

٧٩٧- و روايت كرده‌اند در باره كسى كه برهنه بيرون آيد (از دريا و امثال آن) و وقت نماز فرا رسد، همان طور كه برهنه ايستاده نماز ميگزارد، اگر خوف اين نباشد كه كسى او را ببيند يا مشروط به آنكه كسى او را نبيند، ولى اگر خوف اين باشد كه كسى او را ببيند نشسته نماز ميگزارد.

٧٩٨- ابو جميله از امام صادق ٧ روايت كرده است كه از آن حضرت در باره لباس گبران پرسيدم: كه آيا جايز است لباسى را كه از گبران ميخريم يا ايشان ميسازند بدون شستن بپوشم و با آن نماز بخوانم؟ فرمود: آرى، گويد: عرضكردم:

ايشان معمولا شراب ميخورند در اين صورت چطور؟ فرمود: باز هم جايزست، ما لباس‌