ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٦٢ - در بيان دلدارى دادن و دعوت بصبر و آرامش و بيتابى و زارى بهنگام مصيبت، و زيارت و ديدار از قبر مردگان، و نوحه كردن و به ماتم نشستن زنان

٥٣٨- امام صادق ٧ فرمود: هر گاه به صحرا رفته وارد قبرستان شدى (چون قبور در خارج شهر و در بيابان قرار داشته است) بگو: «السّلام على اهل الجنّة» سلام بر اهل بهشت. يا سلام و رحمت الهى بر كسى كه از بهشتيان است.

٥٣٩- موسى بن جعفر عليهما السّلام فرمود: وقتى وارد قبرستان شدى بر قبرها گام بگذار، هر كس از مردگان كه مؤمن باشد از بركت آن قدم مؤمن راحتى مييابد و هر كس كه منافق باشد از آن گام نهادن الم و رنج ميبيند.

٥٤٠- از محمد بن مسلم روايت شده كه گفت: بامام صادق ٧ عرضكردم: آيا خوبست مردگان را زيارت كنيم؟ آن حضرت فرمود: آرى، عرضكردم:

وقتى نزد ايشان ميرويم آنان متوجه ما ميشوند؟ فرمود: آرى بخدا قسم، ايشان متوجّه آمدن شما ميشوند و از عمل شما خوشحال ميگردند و بشما انس ميگيرند و از تنهايى بيرون مى‌آيند. گويد: عرضكردم: هنگامى كه نزد آنان ميرويم چه بگوئيم؟ فرمود:

اين دعا را بخوان: «اللّهمّ جاف الأرض عن جنوبهم و صاعد إليك ارواحهم و لقّهم منك رضوانا، و اسكن إليهم من رحمتك ما تصل به وحدتهم، و تؤنس به وحشتهم، إنك على كلّ شي‌ء قدير» يعنى: بار خدايا زمين را از پهلويهاى ايشان دور ساز (كنايه از آنكه فشار قبر را از ايشان بگردان) و روانهايشان را بسوى خود بالا ببر، و از جانب خويش خشنوديت را پيشبازشان فرست، و از رحمتت همنشينى براى آنان بگمار كه‌