پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٩٦ - نكته موقعيت اجتماعى زنان

مى‌گردم و سعى مى‌كنم تفاوت بين زن و مرد (و مسئوليت‌هاى آنان) را حفظ كنم همان گونه كه اين تفاوت در خلقت وجود دارد، چون اين تفاوت‌هاست كه ما را حفظ خواهد كرد.» [١]

شرح اين مسأله از عهده بحث كوتاه و فشرده ما خارج است، كافى است اجمالا بگوييم كه اين شعارها نه تنها مشكلى را از زنان جهان حل نكرده بلكه آثار مخربى نيز داشته است. [٢]

بنابراين بايد واقعيّت‌هاى مربوط به اين دو جنس را دور از شعارهاى تو خالى بپذيريم و بر اساس آن برنامه ريزى كنيم و هر يك را در جايگاه شايسته اجتماعى خود قرار دهيم بى آنكه كمترين ظلم و ستم يا تحقير در حق زنان روا داريم.

٢. آنچه در كلمات مولا على عليه السلام در اين وصيّت‌نامه و در بعضى خطبه‌هاى ديگر و كلمات قصار وارد شده مورد بحث و گفتگو از ناحيه بعضى قرار گرفته كه آيا مفهوم اين نامه‌ها و خطبه‌ها زن ستيزى نيست؟ ولى هر گاه ما به شأن ورود اين خطبه‌ها و مسائل تاريخى مقارن آن بنگريم خواهيم دانست كه اين تعبيرات هرگز درباره همه زنان نيست، بلكه اشاره به گروه خاصى دارد كه سرچشمه مفاسدى در درون خانواده يا داخل اجتماع مى‌شدند. مخصوصاً با توجّه به اينكه بخشى از سخنان مولا على عليه السلام در اين باره بعد از جنگ جمل بيان شده است.

سردمدار جنگ جمل، همان جنگى كه بنا به روايتى هفده هزار قربانى از مسلمانان گرفت زن بود كه آتش‌افزور يا يكى از آتش افروزان جنگ هم او بود.

بنابراين نظر مولا به اين گونه زنان است. به بيان ديگر سخنان مولا به صورت موجبه كليه نيست، بلكه موجبه جزئيه است.

[١]. به نقل از گزارش توصيفى اجلاس پكن، شوراى فرهنگى اجتماعى زنان، ص ١٠.

[٢]. براى كسب اطلاعات بيشتر مى‌توانيد به دائرة المعارف فقه مقارن، ج ١، ص ٨٤- ٨٩ مراجعه كنيد.