پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٧ - شرح و تفسير محكمترين وسيله نجات

برنامه‌هاى سعادت در آن هست و در خود قرآن به آن اشاره شده است:

«وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَميعاً وَ لا تَفَرَّقُوا»؛ و همگى به ريسمان خدا (قرآن، و هر گونه وحدت الهى)، چنگ زنيد و پراكنده نشويد». [١]

مى‌دانيم براى حبل اللَّه در آيه شريفه مزبور معانى بسيارى ذكر كرده‌اند؛ بعضى از مفسران آن را اشاره به قرآن، بعضى اشاره به اسلام و بعضى گفته‌اند كه منظور خاندان پيغمبر و اهل‌بيت عليهم السلام است ولى در ميان اين تفاسير اختلافى نيست، زيرا «حبل اللَّه» به معناى ارتباط با خداست كه تمام اينها را شامل مى‌شود.

و به همين دليل امام عليه السلام در ادامه اين سخن مى‌فرمايد: «و كدام وسيله مى‌تواند ميان تو و خداوند مطمئن‌تر از حبل اللَّه باشد اگر به آن چنگ زنى و دامان آن را بگيرى»؛ (وَ أَيُّ سَبَبٍ أَوْثَقُ مِنْ سَبَبٍ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ اللَّهِ إِنْ أَنْتَ أَخَذْتَ بِهِ).

تعبير به حبل (ريسمان و طناب) اشاره به اين است كه انسان بدون تربيت الهى در قعر چاه طبيعت گرفتار است، ريسمانى محكم لازم است كه به آن چنگ زند و از آن چاه در آيد و اين ريسمان همان قرآن و اسلام و عترت است.

درباره تقوا و اهميت و حقيقت و آثار آن در خطبه ١٥٧، جلد ٦ صفحه ١٧٢ به بعد و خطبه ١٦١، صفحه ٢٧٤ به بعد بحث شده است.

[١]. آل عمران، آيه ١٠٣.