پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣١ - شرح و تفسير برخورد خوب با مؤديان مالياتى اسلامى

سپس امام عليه السلام تعبيرى دارد كه در واقع به منزله دليل براى دستور گذشته است، مى‌فرمايد: «آن كس كه پنهان و آشكارش، عمل و سخنش بر خلاف يكديگر نباشد امانت الهى را ادا كرده و بندگى خالصانه را انجام داده است»؛ (وَ مَنْ لَمْ يَخْتَلِفْ سِرُّهُ وَ عَلَانِيَتُهُ، وَ فِعْلُهُ وَ مَقَالَتُهُ، فَقَدْ أَدَّى‌ الْأَمَانَةَ، وَ أَخْلَصَ الْعِبَادَةَ).

مفهوم اين سخن آن است كه آنهايى كه پنهان و آشكارشان متفاوت است و گفتارشان با رفتارشان هماهنگ نيست، خائن و غير مخلص‌اند و به واقع چنين است. چه خيانتى از اين بدتر كه انسان اعمال نيك رياكارانه در برابر مردم انجام دهد و آن گاه كه به خلوت مى‌رود كار ديگر كند؛ يا با زبانش وعده‌هاى نيكى دهد و پاكى و تقوا را بستايد؛ ولى عملش بر ضد آن باشد و مايه بى‌اعتمادى و سلب عقيده مردم گردد. اين كارها از هر كس كه باشد نازيباست و از دولت‌مردان اسلام نازيباتر.

امام عليه السلام در اين فرمايش خود در مسأله اخلاص و امانت، روى دو چيز انگشت گذاشته‌اند: يكى هماهنگى خلوت و جلوت و ديگرى هماهنگى گفتار و كردار و در واقع اخلاص بر همين دو ركن استوار است و رياكاران هر دو يا يكى از آن دو را از دست مى‌دهند.

البته رعايت اين اصل بيش از هر كس در مسئولين اموال بيت المال اهميت دارد كه بايد حفيظ و امين باشند.

در حديثى از رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: «من خالفت سريرته علانيته فهو منافق كائنا من كان و حيث كان و فى اى ارض كان و على اى رتبة كان‌؛ كسى كه باطنش با ظاهرش مخالف باشد او منافق است هر كس باشد و در هر جا كه باشد و در هر سرزمين و در هر رتبه و مقامى كه باشد». [١]

[١]. بحارالانوار، ج ٦٩، ص ٢٠٧.