پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦٢ - شرح و تفسير راهيان جهان ديگر دو گروهند

ميان خود و ديگران قرار ده»؛ (يَا بُنَيَّ اجْعَلْ نَفْسَكَ مِيزَاناً فِيمَا بَيْنَكَ وَ بَيْنَ غَيْرِكَ).

ترازوهاى سنتى معمولًا داراى دو كفه بود و وزن كردن صحيح با آن در صورتى حاصل مى‌شد كه دو كفه دقيقاً در برابر هم قرار گيرد. اين سخن اشاره به آن است كه بايد هر چه براى خود مى‌خواهى براى ديگران هم بخواهى و هر چيزى را كه براى خود روا نمى‌دارى براى ديگران هم روا مدارى تا دو كفه ترازو در برابر هم قرار گيرد.

آن گاه به شرح اين اصل مهم اخلاقى پرداخته و در هفت جمله، جنبه‌هاى مختلف آن را بيان مى‌كند:

در جمله اوّل و دوم مى‌فرمايد: «براى ديگران چيزى را دوست دار كه براى خود دوست مى‌دارى و براى آنها نپسند آنچه را براى خود نمى‌پسندى»؛ (فَأَحْبِبْ لِغَيْرِكَ مَا تُحِبُّ لِنَفْسِكَ، وَ اكْرَهْ لَهُ مَا تَكْرَهُ لَهَا).

در بخش سوم مى‌فرمايد: «به ديگران ستم نكن همان گونه كه دوست ندارى به تو ستم شود»؛ (وَ لَا تَظْلِمْ كَمَا لَا تُحِبُّ أَنْ تُظْلَمَ).

در فقره چهارم مى‌افزايد: «به ديگران نيكى كن همان گونه كه دوست دارى به تو نيكى شود»؛ (وَ أَحْسِنْ كَمَا تُحِبُّ أَنْ يُحْسَنَ إِلَيْكَ).

در جمله پنجم مى‌فرمايد: «آنچه را براى ديگران قبيح مى‌شمرى براى خودت نيز زشت شمار»؛ (وَ اسْتَقْبِحْ مِنْ نَفْسِكَ مَا تَسْتَقْبِحُهُ مِنْ غَيْرِكَ).

در قسمت ششم مى‌افزايد: «و براى مردم راضى شو به آنچه براى خود از سوى آنان راضى مى‌شوى»؛ (وَ ارْضَ مِنَ النَّاسِ بِمَا تَرْضَاهُ لَهُمْ مِنْ نَفْسِكَ).

سرانجام در هفتمين دستور مى‌فرمايد: «آنچه را كه نمى‌دانى مگو اگر چه آنچه مى‌دانى اندك باشد و آنچه را دوست ندارى درباره تو بگويند، درباره ديگران مگو»؛ (وَ لَا تَقُلْ مَا لَا تَعْلَمُ وَ إِنْ قَلَّ مَا تَعْلَمُ، وَ لَا تَقُلْ مَا لَا تُحِبُّ أَنْ يُقَالَ لَكَ).

اشاره به اينكه همان گونه كه دوست ندارى مردم از تو غيبت كنند يا به تو