از اين رو شبهه كسانى كه مى‌گويند: احكام امورى اعتبارى بوده و ارتباطى با واقعيت‌ها كه امورى تكوينى است ندارد، بى اساس است و امام عليه السلام در اين بخش از نامه قلم سرخ بطلان بر آن مى‌كشد، زيرا با جدايى اين دو از يكديگر، اعتبار احكام از ميان مى‌رود. حكم، زمانى ارزش دارد كه با واقعيّت پيوند داشته باشد و اين فلسفه احكام است كه به آن اعتبار مى‌بخشد و اين گره خوردن حكم با واقعيّت است كه موجب تثبيت حكم مى‌شود.

احكام تعبدى نيز از اين قانون مستثنا نيستند و تمام احكام مطابق مصالح و مفاسد واقعى‌اند، هر چند گاهى ما فلسفه آنها را ندانيم، زيرا در غير اين صورت ترجيح بلا مرجح مى‌شد. علماى شيعه همه بر اين قول اتفاق دارند.

آيات قرآن و روايات نيز به اين ارتباط تنگاتنگ بين احكام و واقعيت‌ها تصريح دارند.

در قرآن كريم در سوره مائده آمده است: «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ* إِنَّما يُريدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ فِي الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ وَ يَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ عَنِ الصَّلاةِ فَهَلْ أَنْتُمْ مُّنْتَهُونَ‌؛ اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد شراب و قمار و بتها و ازلام (نوعى بخت آزمايى) پليد و از عمل شيطان است، از آن دورى كنيد تا رستگار شويد* شيطان مى‌خواهد به وسيله شراب و قمار در ميان شما عداوت و كينه ايجاد كند، و شما را از ياد خدا و نماز باز دارد. آيا (با اين همه زيان و فساد، و با اين نهى اكيد) خوددارى خواهيد كرد؟» [١] خداوند متعال در اين آيات بعد از آنكه مواردى از پليدى‌هاى واقعى؛ مانند شراب و قمار را بيان مى‌كند و متذكر مى‌شود كه آنها از عمل شيطان هستند، به بيان حكم آن مى‌پردازد و مؤمنان را از ارتكاب به آنها نهى مى‌كند سپس بار ديگر در بيان واقعيتها به رستگارى‌

[١]. مائده، آيه ٩٠ و ٩١.