پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨ - شرح و تفسير قبالهاى بىنظير

حد اوّل به «اسباب آفات و بلاها» مى‌خورد و حد دوم به «عوامل مصائب» و حد سوم به «هوا و هوسهاى مهلك» و حد چهارم به «شيطان گمراه كننده» منتهى مى‌شود و درب خانه از همين جا باز مى‌گردد! اين خانه رافريب خورده آرزوها از كسى كه در سرآمد معين (و كوتاهى) از اين جهان بيرون رانده مى‌شود، به مبلغ خروج از عزت قناعت، و دخول در ذلت حرص و دنيا پرستى و خوارى، خريدارى نموده است؛ هر گونه عيب و نقص و كشف و خلافى كه در اين معامله واقع شود و خسارتى به مشترى برسد بر عهده بيمارى بخش اجسام پادشاهان و گيرنده جان جباران و زايل كننده سلطنت فراعنه همچون كسرى‌، قيصر، تبّع و حمير است. همچنين آنها كه اموالى را گردآورى كردند و بر آن افزودند و بنا كردند و محكم ساختند، آراستند و زينت نمودند، اندوختند و نگهدارى كردند و به گمان خود براى فرزندان باقى گذاردند، اينها همان كسانى هستند كه همگى به پاى حساب و محل ثواب و عقاب رانده مى‌شوند؛ در آن هنگام كه فرمان داورى الهى صادر مى‌شود و بيهوده‌كاران در آنجا زيان مى‌بينند، و شاهد اين سند عقل است آن گاه كه از تحت تأثير هوا و هوس خارج شود و از علايق دنيا به سلامت بگذرد.

شرح و تفسير قباله‌اى بى‌نظير

به دنبال آنچه در بخش نخست اين نامه آمد، طبق بعضى از روايات شريح آن سند را از امام عليه السلام درخواست كرد و امام عليه السلام به او اين گونه فرمود: «نسخه قباله اين است: اين ملكى است كه بنده‌اى ذليل از كسى كه به اجبار در آستانه كوچ كردن (از اين دنيا) است، خريدارى كرده خانه‌اى از خانه‌هاى سراى فريب و غرور در محله فانى شوندگان و در كوى هالكان»؛ (هَذَا مَا اشْتَرَى‌ عَبْدٌ ذَلِيلٌ، مِنْ مَيِّتٍ قَدْ