پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٧ - ٢ شريح بن هانى حارثى و زياد بن نضر

از كسانى بود كه جاهليّت و اسلام را درك كرد و از صحابه پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله محسوب مى‌شود و از بزرگان اصحاب على عليه السلام و ياران نزديك او بود كه در تمام ميدانهاى نبرد با آن حضرت همراهى مى‌كرد. [١]

ذهبى در تاريخ خود آورده است كه او در سال ٧٨ در عصر حجاج شهيد شد در حالى كه يكصد و بيست سال از عمر او گذشته بود و از قاسم بن مخيمرة نقل مى‌كند كه مى‌گويد، من در طائفه بنى حارث مردى برتر از شريح بن هانى نديدم. [٢]

اما در مورد زياد بن نضر كه دومين فرمانده اين سپاه بود مرحوم محقق نمازى شاهرودى در مستدرك علم رجال الحديث مى‌نويسد: او از اركان اصحاب امير مؤمنان على عليه السلام بود و حضرت او را امير طائفه مذحج و اشعريين قرار داده بود و امام عليه السلام او را با شريح بن هانى همراه دوازده هزار نفر به عنوان مقدمه لشكر به سوى صفين فرستاد و از تاريخ طبرى نقل مى‌كند كه امام عليه السلام به مالك اشتر دستور داد زياد بن نضر را فرمانده ميمنه لشكر و شريح بن هانى را فرمانده ميسره لشكرش قرار بدهد و از جمله مأموريتهاى او اين بود كه على عليه السلام او را همراه عبداللَّه بن عباس براى گفتگوى با خوارج فرستاد و در پايان مى‌افزايد: از مجموع اين امور استفاده مى‌شود كه او مردى عالم و با كمال و صاحب ايمان و عدالت بود. [٣]

[١]. استيعاب، ج ٢، ص ٧٢.

[٢]. تاريخ اسلام ذهبى، ج ٥، ص ٤٢٣.

[٣]. مستدركات علم رجال الحديث، ج ٣، ص ٤٥٥.