پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٧ - نامه در يك نگاه

معاويه در پاسخ آنها به اين بهانه متوسل شد كه على به قاتلين عثمان پناه داده اگر آنها را تحويل دهد تا قصاص شوند، با او جنگ نخواهد كرد. ابومسلم و همراهانش از معاويه خواستند كه همين مطلب را در نامه‌اى براى على عليه السلام بنويسد.

معاويه نامه‌اى به اين مضمون نوشت و به ابومسلم داد تا به امير مؤمنان برساند.

ابومسلم نامه را خدمت امام عليه السلام آورد و در حضور جمع به آن حضرت داد سپس بپا خاست و طى خطابه‌اى عرض كرد: من دوست ندارم ولايت امور مسلمين به دست غير تو باشد؛ امّا عثمان به ناحق كشته شد. قاتلان او را به دست ما بسپار اگر كسى مخالفت كرد نيروهاى ما در اختيار توست.

امام عليه السلام پاسخ داد: فردا بيا جواب نامه‌ات را بگير. ابومسلم فردا كه براى گرفتن جواب نامه آمد ديد كه مسجد پر از جمعيت است و همه بطور دسته جمعى شعار مى‌دهند: ما همه در قتل عثمان شركت داشته‌ايم.

قابل توجّه اينكه اجتماع آن گروه عظيم در مسجد از اين جهت بود كه احساس كردند شايد امام عليه السلام بخواهد قاتلان عثمان را به معاويه تحويل دهد تا بهانه او بر مخالفت از بين برود، لذا همه آنها و طرفدارانشان در مسجد جمع شدند تا اعلام كنند قاتل عثمان يك يا چند نفر نبوده است؛ ولى امام عليه السلام هم هرگز تصميم نداشت كه آن چند نفر را به معاويه بسپارد عملا نيز چنين كارى ممكن نبود.

در اين موقع امام عليه السلام پاسخ مكتوب معاويه را به ابومسلم داد تا به شام ببرد؛ ولى ابومسلم با خود مى‌گفت: «الان طاب الضراب؛ اكنون براى ما جنگ كردن براى خونخواهى عثمان رواست». [١] ابومسلم و همراهانش گويا نمى‌خواستند اين حقيقت را درك كنند كه اوّلًا قتل عثمان بعد از يك قيام مردمى بر ضدّ او به خاطر كارهاى ناروايش بوده نه كار يك يا چند فرد و ثانياً به فرض كه بخواهند قاتلين عثمان را محاكمه و قصاص كنند،

[١]. شرح نهج‌البلاغه ابن ابى‌الحديد، ج ١٥، ص ٧٣ تا ٧٥.