پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠١ - شرح و تفسير در مسير حلّ مشكل از طريق مسالمت آميز

أَمَّا بَعْدُ، فَإِذَا أَتَاكَ كِتَابِي فَاحْمِلْ مُعَاوِيَةَ عَلَى الْفَصْلِ، وَ خُذْهُ بِالْأَمْرِ الْجَزْمِ، ثُمَّ خَيِّرْهُ بَيْنَ حَرْبٍ مُجْلِيَةٍ، أَوْ سِلْمٍ مُخْزِيَةٍ، فَإِنِ اخْتَارَ الْحَرْبَ فَانْبِذْ إِلَيْهِ، وَ إِنِ اخْتَارَ السِّلْمَ فَخُذْ بَيْعَتَهُ، وَ السَّلَامُ.

ترجمه‌

اما بعد (از حمد و ثناى الهى) هنگامى كه نامه من به تو رسيد معاويه را به حكم نهايى، دعوت كن و براى يك طرفه شدن كار، او را به يك نتيجه جزمى وادار ساز سپس او را ميان جنگى آواره كننده يا تسليمى رسواگر مخير ساز، اگر جنگ را اختيار كرد به او اعلان جنگ كن و اگر راه صلح و سلامت را پيش گرفت از او بيعت بگير و السلام.

شرح و تفسير در مسير حلّ مشكل از طريق مسالمت آميز

در تواريخ آمده است هنگامى كه امير مؤمنان على عليه السلام به جرير مأموريت داد تا نزد معاويه برود و از او بيعت بگيرد، و او پيام امام عليه السلام را به معاويه رساند معاويه پيوسته امروز و فردا مى‌كرد تا جايى كه اصحاب امير مؤمنان او را متهم به همكارى با معاويه كردند و امام عليه السلام درباره او فرمود: آنقدر جرير نزد معاويه درنگ كرده است كه يا گنهكار است و يا فريب خورده!

لذا امام عليه السلام نامه مورد بحث را براى جرير مرقوم فرمود تا بيش از اين معطل نشود و يكى از دو جواب را از معاويه بگيرد يا بيعت كند يا اعلان جنگ دهد امام عليه السلام در اين نامه مى‌فرمايد: