كسانى كه وكيل گرفتن خداوند، و يا توكل را به معنى كناره گيرى از كار تفسير مى كنند، از معنى واقعى توكل غفلت كرده و آن را با اهمال و سستى يكسان گرفته اند. و مفسران در تفسير آيه (إِنَّ اللّهَ هُو الرَّزّاقُ ذُو القُوَّةِ المَتين)(ذاريات/٥٨) سرگذشت آموزنده اى از ياران پيامبر نقل مى كنند علاقمندان مراجعه بفرمايند.

اسم صدو سى و چهارم: الولى

لفظ «ولى» به صورت مجرد، يا مضاف به كلمه ديگر، ٤٤ بار در قرآن وارد شده و در ٣٥ مورد وصف خدا قرار گرفته است گاهى در صدد اثبات ولايت بر خدا است، و احياناً نيز همراه با نفى ولايت از غير او است مانند:

(وَ اللّهُ أَعْلَمُ بِأَعدائِكُمْ وَ كَفى بِاللّهِ وَليّـاً وكَفى بِاللّهِ نَصِيراً).(نساء/٤٥)

«خدا دشمنان شما را بهتر مى شناسد، همين بس كه او ولى و همين بس كه او يار شما است».

ونيز مى فرمايد:

(...ما لَكُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلىّ وَ لا شَفِيع...).(سجده/٤)