منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٦٥
از اين جهت قبل از رحيم قرار گرفته است.
اسم شصت وچهارم: رزاق
«رزّاق» در قرآن يك بار و به عنوان وصف خدا آمده است، چنان كه مى فرمايد:
(إِنَّ اللّهَ هُوَ الرَزّاقُ ذُو القوَّةِ المَتين).(ذاريات/٥٨)
«خدا روزى دهنده توانا و نيرومند است».
وخير الرازقين در قرآن پنج بار وارد شده و در همه جا وصف خدا قرار گرفته است. بنابر اين خدا هم «رزاق» و هم «خير الرازقين» است، اكنون به آياتى كه پيرامون رزق وارد شده است، توجه كنيم.
قرآن يادآور مى شود كه روزى همه جنبدگان بر عهده خدا است، چنان كه مى فرمايد:
(وَ ما مِنْ دابَّة فِى الأَرْضِ إِلاّعَلَى اللّهِ رِزْقُها).(هود/٦)
«هيچ جنبده اى در زمين نيست مگر اين كه روزى او بر عهده خدا است».
و در جاى ديگر يادآور مى شود كه منشأ روزى ها در آسمان است، چنان كه مى فرمايد:
(وَفِى السَّماءِ رِزْقُكُمْ وَ ما تُوعَدُونَ).(ذاريات/٢٢)
«روزى و وعده هايى كه داده مى شويد، در آسمان است».
هرگاه مراد از آسمان همين آسمان محسوس ومرئى باشد،مقصود از روزى همان باران است، چنان كه مى فرمايد:
(...وَ ما أَنْزَلَ اللّهُ مِنَ السَّماءِ مِنْ رِزْق فَأَحْيا بِهِ الأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها...).(جاثيه/٥)