منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٢٢

وباز مى فرمايد:

(وَ هُوَ القاهِرُ فَوقَ عِبادِهِ وَ يُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَة).(انعام/٦١)

«او است غالب و برتر از بندگانش، نگهبانانى بر شما گمارد».

درباره معنى قاهر در اسم بعدى بحث خواهيم كرد.

اسم صدم: القهار

لفظ قهّار در قرآن در شش مورد آمده و در همه موارد وصف خدا قرار گرفته، و پيوسته با اسم «الواحد» همراه مى باشد. چنان كه مى فرمايد:

١. (...ءَأَرْبابٌ مُتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللّه الواحِد القَهّار).(يوسف/٣٩)

«آيا خدايان پراكنده خوب است يا خداى يگانه غالب».

٢. (...قُلِ اللّهُ خالِقُ كُلِّ شَىء وَ هُوَ الواحِدُ القَهّار).(رعد/١٦)

«بگو خدا آفريدگار همه چيز است و او است يگانه و غالب».

٣. (...وَ بَرَزُوا للّه الواحد القَهّار).(ابراهيم/٤٨)

«آنها در پيشگاه خداوند يكتاى قهار آشكار مى شوند».[١]

ابن فارس در باره معنى «قهر» كه قاهر و قهار از آن گرفته شده است مى گويد، اين كلمه بر پيروزى و برترى دلالت مى كند.و قاهر به معنى غالب است.

راغب مى گويد: «قهر» به معنى غلبه و ذليل كردن طرف مقابل است چنان كه مى فرمايد:(فَأَمَّا اليَتِيمَ فَلا تَقْهَر).(ضحى/٩):«امّا يتيم را ذليل مكن».

ولى ظاهر اين است كه «ذلّت» معنى مستقيم «قهر» نيست، بلكه از لوازم آن مى باشد، زيرا لازمه غلبه بر كسى ذليل و سركوب كردن او است كه ملازم با