منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٦٥

صورت زيبايى در مى آورد، چنان كه مى فرمايد:

(هُوَ الَّذِى يُصَوِّرُكُمْ فِى الأَرْحامِ كَيْفَ يَشاء...).(آل عمران/٦)

«او است كه شما را در رحمهاى مادران به هر نحوى بخواهد صورتگرى مى كند.

و مقصود از صورت در اين آيه هيأتهاى مختلفى است كه «جنين» در رحم مادر به خود مى گيرد و سرانجام به صورت انسان مى رسد.

و نيز مى فرمايد:(و َلَقَدْ خَلَقْناكُمْ ثُمَّ صَوَّرْناكُمْ ثُمَّ قُلْنا لِلْمَلائِكةِ اسْجُدُوا لاِدَمَ...).(اعراف/١١)

«شما را آفريديم، وصورت بخشيديم، آنگاه به فرشتگان گفتيم آدم را سجده كنيد».

و در آيه ديگر مى فرمايد:(...وَ صَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَ رَزَقَكُمْ مِنَ الطَيِّبات...).(غافر/٦٤)

«شماها را صورت بخشيد و صورتهاى شما را زيبا ساخت و از پاكيزگى ها روزى بخشيد».

اكنون بايد ديد مقصود از صورت چيست؟

راغب مى گويد: صورت چيزى است كه در اعيان نقش مى بندد و به وسيله آن از ديگر موجودات شناخته مى شود آنگاه صورت را به محسوس و معقول تقسيم مى كند، آنچه كه با چشم ديده مى شود مانند صورت انسان و حيوان و درخت، صورت محسوس، و خرد و آنچه در آن نقش مى بندد صورت معقول مى باشد.

تقسيم فوق هرچند صحيح است، ولى تصوير در قرآن ناظر به صورتهاى حسى است.

اسم صد وبيست و دوم: المقتدر

«مقتدر» در قرآن به صورت مفرد، سه بار و به صورت جمع يك بار وارد