البته دانش بشرى با دانش الهى فرق ديگرى نيز دارد و آن اين كه دانش خدا بسان ذات او واجب، و دانش بشر بسان ذات او ممكن است، دانش الهى از درون او سرچشمه مى گيرد، در حالى كه دانش بشرى از جانب خدا است. در اين صورت حتى دانشهاى جزئى و محدود بشر با دانش الهى تفاوت دارد.

اسم هفتاد و نهم: عالِمُ غيبِ السماواتِ و الأرضِ

اين لفظ در قرآن يك بار و به عنوان وصف خدا آمده است. چنان كه مى فرمايد:

(إِنَّ اللّهَ عالِمُ غَيْبِ السَّماواتِوَالأَرضِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُور). (فاطر/٣٨)

«خدا آگاه از پنهان هاى آسمانها و زمين است و او به آنچه كه در سينه ها است علم دارد».

تفسير اين اسم از آنچه در اسم پيشين بيان شد، روشن گرديد.

اسم هشتادم : علاّم الغيوب

اين اسم در قرآن چهار با آمده و در همه موارد وصف خدا قرار گرفته است: