(وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالسَّيـِّئَةِ قَبْلَ الحَسَنَةِ وَ قَدْخَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ المَثُلات وَ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَة لِلنّاسِ عَلى ظُلْمِهِمْ وَ إِنَّ رَبَّكَ لَشَديدُ العِقاب).(رعد/٦)

«آنان پيش از رحمت، خواستار عذابند با اينكه قبل از آنان بلاهاى عبرت انگيز نازل شده و پروردگار تو نسبت به مردم در حال ستمشان، صاحب مغفرت و آمرزش است ولى عذابش نيز سخت است».

در جاى ديگر نيز مى فرمايد:

( ما يُقالُ لَكَ إِلاّ ما قَدْقِيلَ لِلرُّسُلِ مِنْ قَبْلِكَ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَة وَ ذُو عِقاب أَلِيم).(فصلت/٤٣)

«چيزى كه درباره تو گفته مى شود چيزى جز آن نيست كه درباره رسولان پيش از تو گفته شده است، پروردگار تو صاحب آمرزش و صاحب كيفر دردناك است».

به هنگام بحث از اسم غافر معنى «مغفرت» نيز روشن مى گردد و احتمالاً يادآور مى شويم كه «غفر»در لغت به معنى ستر است و عرب «كلاهخود» را «مِغْفَر» مى نامد، زيرا سر را از شر دشمن مى پوشاند، توگويى خدا گناهان انسانها را مى پوشاند، از اين جهت يكى از اسماى او (ذو مغفرة)است.