از اين موارد كه عليم در مورد غير خدا به كار رفته مى توان حدس زد كه اين لفظ در مورد مصداق برتر و بارز بكار مى رود، يعنى آنجا كه متكلم بخواهد علم فردى را به صورت برترى توصيف كند به جاى عالم، عليم بكار مى برد.

و در مواردى كه درمورد خدا بكار رفته با يكى از اسمهاى:حليم، واسع، سميع، شاكر، قدير، عزيز، خبير، فتاح و خلاق همراه مى باشد.

اسم هشتاد و دوم: العظيم

لفظ عظيم در قرآن به صورت مرفوع و منصوب ١٠٧ بار وارد شده و در پنج مورد به شرح زير وصف خدا قرار گرفته است:

١. (لَهُ ما فِى السَّماواتِ وَ ما فِى الأَرض وَ هُوَ العَلِىُّ العَظِيم).(شورى/٤)

«آنچه كه در آسمانها و زمين است، ملك او است و او بلند مرتبه و بزرگ است».

٢و٣. (فَسَبِّح بِاسْمِ رَبِّكَ العَظِيم).(واقعه/٧٤ و آيه ٩٦)