(وَ مِنْ آياتِهِ أَنَّكَ تَرَى الأَرْضَ خاشِعةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَيهَا الماءَ اهْتَزَّت وَ رَبَتْ إِنَّ الّذى أحياها لمُحْىِ المَوتى إِنّه عَلى كُلّ شَىْء قَدير).(فصلت/٣٩)

«از آيات خداوند اين است كه تو زمين را آرام و بى حركت مى بينى، آنگاه كه بر آن آب نازل كرديم، به جنبش درآمده و بالا مى آيد، خدايى كه زمين را زنده كرده است، زنده كننده مردگان است، او بر همه چيز توانا است».

بنابر اين احياء از صفات فعل خدا است، به گواه اين كه او زمين را پس از مردنش، و انسان را پس از مرگش زنده مى كند، و در برخى از آيات احياء بر اماته عطف شده چنان كه مى فرمايد:

(وَ الّذى يُميتُنى ثُمَّ يُحْيين). (شعراء/٨١)

«آن كسى كه مرا مى ميراند سپس زنده مى كند».

و نيز مى فرمايد:

[١] لوامع البينات، ص ٣٥٨.