منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٧٧

اسماء و صفات خدا در قرآن

حرف «ش »

اسم هفتادم و هفتاد ويكم: شاكر و شكور

لفظ «شاكر» در قرآن چهار بار آمده و در دو مورد صفت خدا قرار گرفته است:

١. (...وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اللّهَ شاكِرٌ عَلِيمٌ). (بقره/١٥٨)

«هركس با رغبت كار نيك انجام دهد، خدا شاكر(پاداش دهنده) و دانا است».

٢. (ما يَفْعَلُ اللّهُ بِعَذابِكُمْ إِنْ شَكرْتُمْ وَ آمَنْتُمْ وَ كانَ اللّهُ شاكِراً عَلِيماً).(نساء/١٤٧)

«هرگاه شما شاكر ومؤمن باشيد، چرا خدا شما را عذاب كند، خدا شكر پذير و دانا است».

لفظ «شكور» در قرآن در دوازده مورد آمده و در پاره اى ازموارد وصف خدا قرار گرفته و احياناً با اسم «غفور» و «حليم» همراه مى باشد چنان كه مى فرمايد:

(...إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُورٌ).(فاطر/٣٤)

«پروردگار ما آمرزنده وشكر پذير است».

و نيز مى فرمايد:

(إِنْ تُقْرِضُوا اللّهَ قَرْضَاً حَسَناً يُضاعِفْهُ لَكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللّهُ شَكُورٌ حَلِيمٌ).(تغابن/١٧)

«اگر به خدا وام نيكو دهيد، خدا آن را براى شما افزايش مى دهد و خدا شكرپذير و بردبار