(وَ الّذِينَ هاجَرُوا فِى سَبِيلِ اللّهِ ثُمَّ قُتِلُوا أَوْ ماتُوا لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللّهُ رِزْقاً حَسناً وَ إِنَّ اللّهَ لَهُوَ خَيْرُ الرّازِقينَ).(حج/٥٨)

«آنان كه در راه ما هجرت نموده، سپس كشته شده يا مرده اند خدا به آنان روزى پسنديده خواهد داد، حقّا كه خدا بهترين رزق دهندگان است».

اسم (خير الرازقين) مركّب از دو كلمه است و درباره جزء دوم آن به هنگام رازق بحث خواهيم نمود.

اسم چهل و يكم: خير الغافرين

(خَيْرُ الغافرين) در قرآن يك بار بكار رفته و آن نيز وصف خداوند است، چنان كه مى فرمايد:

(وَ اخْتارَ مُوسى قَومَهُ سَبْعِينَ رَجُلاً لِمِيقاتِنا فَلَمّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قالَ رَبِّ لو شئتَ أهْلَكْتَهُمْ مِنْ قَبْلُ وَ إِيّاىَ أَتُهْلِكُنا بِما فَعََلَ السُّفَهاءُ مِنّا إِنْ هِىَ إِلاّ فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِها مَنْ تَشاءُ وَ تَهْدى مَنْ تَشاءُ أَنْتَ وَلِيُّنا فَاغْفر لَنا وَ ارْحَمْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الغافِرينَ). (اعراف/١٥٥)

«موسى هفتاد تن از مردان قومش براى ميعاد ما برگزيده (آنگاه كه براى درخواست ناشايست) لرزه آنها را فرا گرفت، موسى گفت: پروردگارا! اگر مى خواستى آنها و مرا قبلاً هلاك مى كردى، آيا به خاطر كردار نادانها، ما را هلاك مى كنى؟ اين جز آزمايش تو چيزى نيست، هركس را بخواهى گمراه، و هركس را بخواهى هدايت مى كنى، تو سرپرست مايى، ما را بيامرز و برما رحم كن، تو بهترين آمرزندگانى».