(...تَنْزِيلُ الكِتابِ مِنَ اللّهِ العَزيز العَليم*غافِر الذَّنْبِ وَ قابِلِ التَّوبِ شَديدِ العِقابِ ذِى الطَولِ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ إِليهِ المَصير).(غافر/٢ـ٣)

«كتاب نازل شده از جانب خداى قدرتمند و دانا، آمرزنده گناه، پذيرنده توبه، سخت عقوبت، صاحب مكنت، خدايى جز او نيست بازگشت به سوى خدا است».

«غافر» به صورت جمع همراه با كلمه «خير» يك بار در قرآن آمده است آن هم وصف خدا قرار گرفته است چنانكه مى فرمايد:(...فَاغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا وَأَنْتَ خَيْرُالغافِرينَ)(اعراف/١٥٥)«ما را ببخش وبر ما رحم كن تو بهترين آمرزندگانى».

از ماده «غفر» كه به معنى سَتْر است، سه اسم براى خدا در قرآن مشتق شده است:

١. غافر: (غافر الذَّنب...)(غافر/٣):«بخشنده گناه».

٢. غفور: (...رَبّكَ الغَفُورُ ذُو الرَّحمَة...)(كهف/٥٨): «پروردگار تو بخشنده و صاحب رحمت است».

٣. غفّار:(وَ إِنِّى لَغَفّار لِمَنْ تابَ...)(طه/٨٢):«و من كسى را كه توبه كند مى آمرزم».