منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٨٩
اسماء و صفات خدا در قرآن
حرف «ع»
اسم هفتاد وهشتم: عالم الغيب و الشهادة
واژه عالم مجرد از اضافه وصف خدا قرار نگرفته، بلكه پيوسته در حال اضافه به چيزى وصف او قرار گرفته است مانند:
١. (عالِمُ الغَيْبِ وَالشَّهادةِ).
٢. (عالمُ الغَيْبِ).
٣. (عالِمُ غَيْبِ السَّماواتِ والأَرض).
وصف اول در قرآن ده بار [١] دومى دوبار [٢] و سومى يك بار آمده است.[٣] و همگى از علم گسترده خدا حكايت مى كنند.
«غيب» در مقابل «شهود» است، و مقصود از آن چيزى است كه از حواس ما پنهان باشد، خواه بالذات قابل ادراك با حواس باشد، مانند پديده هايى كه در زمانهاى پيش تحقق پيدا كرده و يا الآن متحقق است ولى از قلمرو حس ما بيرون مى باشد، و يا بالذات مافوق حواس باشد مانند خدا و صفات او و ديگر عوالم روحى كه همگى فراتر از درك حسى مى باشند.
بنابر اين بايد آيات ياد شده در زير را به همين نحو تفسير كرد، و هدف
[١] انعام/٧٣; توبه/٩٤، ١٠٥; رعد/٩; مؤمنون/٩٢; سجده/٦; زمر/٤٦; حشر/٢٢; جمعه /٨ و تغابن/١٨. [٢] سبأ/٣ و جن/٢٦. [٣] فاطر/٣٨.