منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٨٠
مى شوند».
اسم هفتادو سوم: شديد العذاب
اين اسم در قرآن يك بار و به عنوان وصف خدا آمده است، چنان كه مى فرمايد:
(...أَنَّ القُوَّةَ للّهِ جَمِيعاً وَ أَنَّ اللّهَ شَدِيدُ العَذاب).(بقره/١٦٥)
«همه قدرتها از آنِ خداست و عذاب خدا بسيار سخت است».
مفهوم اين اسم با مفهوم اسم پيشين (شديد العقاب) يكى است و شايد ميان اين دو وصف، چنين فرقى باشد كه «عقاب مختص كيفرهاى دنيوى است در حالى كه عذاب اعم از كيفرهاى دنيوى و اخروى است».
اسم هفتاد و چهارم:شديد المحال
اين اسم در قرآن يك بار و به عنوان وصف خدا آمده است چنان كه مى فرمايد:
(...وَ هُمْ يُجادِلُونَ فِى اللّهِ وَ هُوَ شَدِيدُ المِحال).(رعد/١٣)
«آنان درباره خدا با هم جدل مى كنند وعذاب خدا سخت است».
هرگاه لفظ «محال» مصدر فعل ثلاثى «مَحُلَ» باشد به معنى عقاب و كيفر است، و اگر مصدر فعل ثلاثى «حَوَلَ» يا «حِيَلَ» باشد، به گونه اى كه حرف ميم زايد باشد، در اين صورت به معنى حيله خواهد بود، و مسلماً اِسناد حيله به خدا همان گونه كه در اسم (خير الماكرين)بيان شد، از باب «مشاكله» است يعنى خدا به ظاهر كارى را صورت مى دهد كه مجرمان فكر مى كنند به سود آنها است در حالى كه به زيانشان مى باشد و حقيقت اين حيله در برخى از آيات به عنوان «استدراج» بيان شده است چنان كه مى فرمايد: