دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٤٦٢١
| بدرالدينتبريزي جلد: ١١ شماره مقاله:٤٦٢١ |
بَدْرُالدّينِ تَبْريزي، معمار ايرانى سدة ٧ق/١٣م. ظاهراً وي از جمله
ايرانيانى است كه پس از حملة مغول، به روم مهاجرت كرده، و در قونيه مسكن
گزيده، و در شمار مريدان مولوي درآمده است (افلاكى، ١/٣٨٧- ٣٨٨؛ سپهسالار،
٣٩). او در علوم مختلفى چون نجوم، رياضيات، هندسه و كيميا، تبحر داشت
(افلاكى، ١/١٤١، ٣٨٧؛ نيز نك: سپهسالار، ٣٩-٤٠).
بدرالدينپس از درگذشتمولوي (٦٧٣ق/١٢٧٤م)بههمتعلمالدين قيصر يكى از
سرداران قونيه (نك: «مختصر...»، ٣٣٣) و ياري معينالدين پروانه (حاكم منطقه)
و همسرش گرجى خاتون، كار ساختمان آرامگاه مولوي را به پايان برد VI/٨٥١) ؛
IA, افلاكى، ٢/٧٩٢). اين بناي استوانهاي شكل با گنبد مخروطى كاشىكاري شده
كه «قبة الخضراء»، يا گنبد سبز خوانده مىشود، اكنون مدفن ٥٥ تن از مريدان و
بستگان مولوي است و با عنوان «موزة مولانا»، يكى از موزههاي مهم تركيه به
شمار مىآيد ، IA) همانجا).
مآخذ: افلاكى، احمد، مناقب العارفين، به كوشش تحسين يازيجى، آنكارا، ج ١،
١٩٧٦م، ج ٢، ١٩٦١م؛ سپهسالار، فريدون، رساله در احوال مولانا جلالالدين
مولوي، به كوشش سعيد نفيسى، تهران، ١٣٢٥ش؛ «مختصر سلجوقنامة ابن بىبى»،
اخبار سلاجقة روم، به كوشش محمدجواد مشكور، تهران، ١٣٥٠ش؛ نيز: IA.
مريم همايونىافشار