دانشنامه بزرگ اسلامی
 
٤٢٥٢ ص
٤٢٥٣ ص
٤٢٥٤ ص
٤٢٥٥ ص
٤٢٥٦ ص
٤٢٥٧ ص
٤٢٥٨ ص
٤٢٥٩ ص
٤٢٦٠ ص
٤٢٦١ ص
٤٢٦٢ ص
٤٢٦٣ ص
٤٢٦٤ ص
٤٢٦٥ ص
٤٢٦٦ ص
٤٢٦٧ ص
٤٢٦٨ ص
٤٢٦٩ ص
٤٢٧٠ ص
٤٢٧١ ص
٤٢٧٢ ص
٤٢٧٣ ص
٤٢٧٤ ص
٤٢٧٥ ص
٤٢٧٦ ص
٤٢٧٧ ص
٤٢٧٨ ص
٤٢٧٩ ص
٤٢٨٠ ص
٤٢٨١ ص
٤٢٨٢ ص
٤٢٨٣ ص
٤٢٨٤ ص
٤٢٨٥ ص
٤٢٨٦ ص
٤٢٨٧ ص
٤٢٨٨ ص
٤٢٨٩ ص
٤٢٩٠ ص
٤٢٩١ ص
٤٢٩٢ ص
٤٢٩٣ ص
٤٢٩٤ ص
٤٢٩٥ ص
٤٢٩٦ ص
٤٢٩٧ ص
٤٢٩٨ ص
٤٢٩٩ ص
٤٣٠٠ ص
٤٣٠١ ص
٤٣٠٢ ص
٤٣٠٣ ص
٤٣٠٤ ص
٤٣٠٥ ص
٤٣٠٦ ص
٤٣٠٧ ص
٤٣٠٨ ص
٤٣٠٩ ص
٤٣١٠ ص
٤٣١١ ص
٤٣١٢ ص
٤٣١٣ ص
٤٣١٤ ص
٤٣١٥ ص
٤٣١٦ ص
٤٣١٧ ص
٤٣١٨ ص
٤٣١٩ ص
٤٣٢٠ ص
٤٣٢١ ص
٤٣٢٢ ص
٤٣٢٣ ص
٤٣٢٤ ص
٤٣٢٥ ص
٤٣٢٦ ص
٤٣٢٧ ص
٤٣٢٨ ص
٤٣٢٩ ص
٤٣٣٠ ص
٤٣٣١ ص
٤٣٣٢ ص
٤٣٣٣ ص
٤٣٣٤ ص
٤٣٣٥ ص
٤٣٣٦ ص
٤٣٣٧ ص
٤٣٣٨ ص
٤٣٣٩ ص
٤٣٤٠ ص
٤٣٤١ ص
٤٣٤٢ ص
٤٣٤٣ ص
٤٣٤٤ ص
٤٣٤٥ ص
٤٣٤٦ ص
٤٣٤٧ ص
٤٣٤٨ ص
٤٣٤٩ ص
٤٣٥٠ ص
٤٣٥١ ص
٤٣٥٢ ص
٤٣٥٣ ص
٤٣٥٤ ص
٤٣٥٥ ص
٤٣٥٦ ص
٤٣٥٧ ص
٤٣٥٨ ص
٤٣٥٩ ص
٤٣٦٠ ص
٤٣٦١ ص
٤٣٦٢ ص
٤٣٦٣ ص
٤٣٦٤ ص
٤٣٦٥ ص
٤٣٦٦ ص
٤٣٦٧ ص
٤٣٦٨ ص
٤٣٦٩ ص
٤٣٧٠ ص
٤٣٧١ ص
٤٣٧٢ ص
٤٣٧٣ ص
٤٣٧٤ ص
٤٣٧٥ ص
٤٣٧٦ ص
٤٣٧٧ ص
٤٣٧٨ ص
٤٣٧٩ ص
٤٣٨٠ ص
٤٣٨١ ص
٤٣٨٢ ص
٤٣٨٣ ص
٤٣٨٤ ص
٤٣٨٥ ص
٤٣٨٦ ص
٤٣٨٧ ص
٤٣٨٨ ص
٤٣٨٩ ص
٤٣٩٠ ص
٤٣٩١ ص
٤٣٩٢ ص
٤٣٩٣ ص
٤٣٩٤ ص
٤٣٩٥ ص
٤٣٩٦ ص
٤٣٩٧ ص
٤٣٩٨ ص
٤٣٩٩ ص
٤٤٠٠ ص
٤٤٠١ ص
٤٤٠٢ ص
٤٤٠٣ ص
٤٤٠٤ ص
٤٤٠٥ ص
٤٤٠٦ ص
٤٤٠٧ ص
٤٤٠٨ ص
٤٤٠٩ ص
٤٤١٠ ص
٤٤١١ ص
٤٤١٢ ص
٤٤١٣ ص
٤٤١٤ ص
٤٤١٥ ص
٤٤١٦ ص
٤٤١٧ ص
٤٤١٨ ص
٤٤١٩ ص
٤٤٢٠ ص
٤٤٢١ ص
٤٤٢٢ ص
٤٤٢٣ ص
٤٤٢٤ ص
٤٤٢٥ ص
٤٤٢٦ ص
٤٤٢٧ ص
٤٤٢٨ ص
٤٤٢٩ ص
٤٤٣٠ ص
٤٤٣١ ص
٤٤٣٢ ص
٤٤٣٣ ص
٤٤٣٤ ص
٤٤٣٥ ص
٤٤٣٦ ص
٤٤٣٧ ص
٤٤٣٨ ص
٤٤٣٩ ص
٤٤٤٠ ص
٤٤٤١ ص
٤٤٤٢ ص
٤٤٤٣ ص
٤٤٤٤ ص
٤٤٤٥ ص
٤٤٤٦ ص
٤٤٤٧ ص
٤٤٤٨ ص
٤٤٤٩ ص
٤٤٥٠ ص
٤٤٥١ ص
٤٤٥٢ ص
٤٤٥٣ ص
٤٤٥٤ ص
٤٤٥٥ ص
٤٤٥٦ ص
٤٤٥٧ ص
٤٤٥٨ ص
٤٤٥٩ ص
٤٤٦٠ ص
٤٤٦١ ص
٤٤٦٢ ص
٤٤٦٣ ص
٤٤٦٤ ص
٤٤٦٥ ص
٤٤٦٦ ص
٤٤٦٧ ص
٤٤٦٨ ص
٤٤٦٩ ص
٤٤٧٠ ص
٤٤٧١ ص
٤٤٧٢ ص
٤٤٧٣ ص
٤٤٧٤ ص
٤٤٧٥ ص
٤٤٧٦ ص
٤٤٧٧ ص
٤٤٧٨ ص
٤٤٧٩ ص
٤٤٨٠ ص
٤٤٨١ ص
٤٤٨٢ ص
٤٤٨٣ ص
٤٤٨٤ ص
٤٤٨٥ ص
٤٤٨٦ ص
٤٤٨٧ ص
٤٤٨٨ ص
٤٤٨٩ ص
٤٤٩٠ ص
٤٤٩١ ص
٤٤٩٢ ص
٤٤٩٣ ص
٤٤٩٤ ص
٤٤٩٥ ص
٤٤٩٦ ص
٤٤٩٧ ص
٤٤٩٨ ص
٤٤٩٩ ص
٤٥٠٠ ص
٤٥٠١ ص
٤٥٠٢ ص
٤٥٠٣ ص
٤٥٠٤ ص
٤٥٠٥ ص
٤٥٠٦ ص
٤٥٠٧ ص
٤٥٠٨ ص
٤٥٠٩ ص
٤٥١٠ ص
٤٥١١ ص
٤٥١٢ ص
٤٥١٣ ص
٤٥١٤ ص
٤٥١٥ ص
٤٥١٦ ص
٤٥١٧ ص
٤٥١٨ ص
٤٥١٩ ص
٤٥٢٠ ص
٤٥٢١ ص
٤٥٢٢ ص
٤٥٢٣ ص
٤٥٢٤ ص
٤٥٢٥ ص
٤٥٢٦ ص
٤٥٢٧ ص
٤٥٢٨ ص
٤٥٢٩ ص
٤٥٣٠ ص
٤٥٣١ ص
٤٥٣٢ ص
٤٥٣٣ ص
٤٥٣٤ ص
٤٥٣٥ ص
٤٥٣٦ ص
٤٥٣٧ ص
٤٥٣٨ ص
٤٥٣٩ ص
٤٥٤٠ ص
٤٥٤١ ص
٤٥٤٢ ص
٤٥٤٣ ص
٤٥٤٤ ص
٤٥٤٥ ص
٤٥٤٦ ص
٤٥٤٧ ص
٤٥٤٨ ص
٤٥٤٩ ص
٤٥٥٠ ص
٤٥٥١ ص
٤٥٥٢ ص
٤٥٥٣ ص
٤٥٥٤ ص
٤٥٥٥ ص
٤٥٥٦ ص
٤٥٥٧ ص
٤٥٥٨ ص
٤٥٥٩ ص
٤٥٦٠ ص
٤٥٦١ ص
٤٥٦٢ ص
٤٥٦٣ ص
٤٥٦٤ ص
٤٥٦٥ ص
٤٥٦٦ ص
٤٥٦٧ ص
٤٥٦٨ ص
٤٥٦٩ ص
٤٥٧٠ ص
٤٥٧١ ص
٤٥٧٢ ص
٤٥٧٣ ص
٤٥٧٤ ص
٤٥٧٥ ص
٤٥٧٦ ص
٤٥٧٧ ص
٤٥٧٨ ص
٤٥٧٩ ص
٤٥٨٠ ص
٤٥٨١ ص
٤٥٨٢ ص
٤٥٨٣ ص
٤٥٨٤ ص
٤٥٨٥ ص
٤٥٨٦ ص
٤٥٨٧ ص
٤٥٨٨ ص
٤٥٨٩ ص
٤٥٩٠ ص
٤٥٩١ ص
٤٥٩٢ ص
٤٥٩٣ ص
٤٥٩٤ ص
٤٥٩٥ ص
٤٥٩٦ ص
٤٥٩٧ ص
٤٥٩٨ ص
٤٥٩٩ ص
٤٦٠٠ ص
٤٦٠١ ص
٤٦٠٢ ص
٤٦٠٣ ص
٤٦٠٤ ص
٤٦٠٥ ص
٤٦٠٦ ص
٤٦٠٧ ص
٤٦٠٨ ص
٤٦٠٩ ص
٤٦١٠ ص
٤٦١١ ص
٤٦١٢ ص
٤٦١٣ ص
٤٦١٤ ص
٤٦١٥ ص
٤٦١٦ ص
٤٦١٧ ص
٤٦١٨ ص
٤٦١٩ ص
٤٦٢٠ ص
٤٦٢١ ص
٤٦٢٢ ص
٤٦٢٣ ص
٤٦٢٤ ص
٤٦٢٥ ص
٤٦٢٦ ص
٤٦٢٧ ص
٤٦٢٨ ص
٤٦٢٩ ص
٤٦٣٠ ص
٤٦٣١ ص
٤٦٣٢ ص
٤٦٣٣ ص
٤٦٣٤ ص
٤٦٣٥ ص
٤٦٣٦ ص
٤٦٣٧ ص
٤٦٣٨ ص
٤٦٣٩ ص
٤٦٤٠ ص
٤٦٤١ ص
٤٦٤٢ ص
٤٦٤٣ ص
٤٦٤٤ ص
٤٦٤٥ ص
٤٦٤٦ ص
٤٦٤٧ ص
٤٦٤٨ ص
٤٦٤٩ ص
٤٦٥٠ ص
٤٦٥١ ص
٤٦٥٢ ص
٤٦٥٣ ص
٤٦٥٤ ص
٤٦٥٥ ص
٤٦٥٦ ص
٤٦٥٧ ص
٤٦٥٨ ص
٤٦٥٩ ص
٤٦٦٠ ص
٤٦٦١ ص
٤٦٦٢ ص
٤٦٦٣ ص
٤٦٦٤ ص
٤٦٦٥ ص
٤٦٦٦ ص
٤٦٦٧ ص
٤٦٦٨ ص
٤٦٦٩ ص
٤٦٧٠ ص
٤٦٧١ ص
٤٦٧٢ ص
٤٦٧٣ ص
٤٦٧٤ ص
٤٦٧٥ ص
٤٦٧٦ ص
٤٦٧٧ ص
٤٦٧٨ ص
٤٦٧٩ ص
٤٦٨٠ ص
٤٦٨١ ص
٤٦٨٢ ص
٤٦٨٣ ص
٤٦٨٤ ص
٤٦٨٥ ص
٤٦٨٦ ص
٤٦٨٧ ص
٤٦٨٨ ص
٤٦٨٩ ص
٤٦٩٠ ص
٤٦٩١ ص
٤٦٩٢ ص
٤٦٩٣ ص
٤٦٩٤ ص
٤٦٩٥ ص
٤٦٩٦ ص
٤٦٩٧ ص
٤٦٩٨ ص
٤٦٩٩ ص
٤٧٠٠ ص
٤٧٠١ ص
٤٧٠٢ ص
٤٧٠٣ ص
٤٧٠٤ ص
٤٧٠٥ ص
٤٧٠٦ ص
٤٧٠٧ ص
٤٧٠٨ ص
٤٧٠٩ ص
٤٧١٠ ص
٤٧١١ ص
٤٧١٢ ص
٤٧١٣ ص
٤٧١٤ ص
٤٧١٥ ص
٤٧١٦ ص
٤٧١٧ ص
٤٧١٨ ص
٤٧١٩ ص
٤٧٢٠ ص
٤٧٢١ ص
٤٧٢٢ ص
٤٧٢٣ ص
٤٧٢٤ ص
٤٧٢٥ ص
٤٧٢٦ ص
٤٧٢٧ ص
٤٧٢٨ ص
٤٧٢٩ ص
٤٧٣٠ ص
٤٧٣١ ص
٤٧٣٢ ص
٤٧٣٣ ص
٤٧٣٤ ص
٤٧٣٥ ص
٤٧٣٦ ص
٤٧٣٧ ص
٤٧٣٨ ص
٤٧٣٩ ص
٤٧٤٠ ص
٤٧٤١ ص
٤٧٤٢ ص
٤٧٤٣ ص
٤٧٤٤ ص
٤٧٤٥ ص
٤٧٤٦ ص
٤٧٤٧ ص
٤٧٤٨ ص
٤٧٤٩ ص
٤٧٥٠ ص
٤٧٥١ ص
٤٧٥٢ ص
٤٧٥٣ ص
٤٧٥٤ ص
٤٧٥٥ ص
٤٧٥٦ ص
٤٧٥٧ ص
٤٧٥٨ ص
٤٧٥٩ ص
٤٧٦٠ ص
٤٧٦١ ص
٤٧٦٢ ص
٤٧٦٣ ص
٤٧٦٤ ص
٤٧٦٥ ص
٤٧٦٦ ص
٤٧٦٧ ص
٤٧٦٨ ص
٤٧٦٩ ص
٤٧٧٠ ص
٤٧٧١ ص
٤٧٧٢ ص
٤٧٧٣ ص
٤٧٧٤ ص
٤٧٧٥ ص
٤٧٧٦ ص
٤٧٧٧ ص
٤٧٧٨ ص
٤٧٧٩ ص
٤٧٨٠ ص
٤٧٨١ ص

دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٤٣٧٥

باغچه‌بان‌
جلد: ١١
     
شماره مقاله:٤٣٧٥


باغْچه‌بان‌، جبار (عسكرزاده‌) (١٢٦٤- ١٣٤٥ش‌/١٨٨٥- ١٩٦٦م‌)، مبتكر آموزش‌ ناشنوايان‌ در ايران‌، پايه‌ گذار آموزش‌ و پرورش‌ پيش‌ دبستانى‌ و از پيشگامان‌ شعر و ادبيات‌ كودكان‌.
نياكان‌ باغچه‌بان‌ازمردم‌ تبريزبودند،اما او در ايروان‌(مركزجمهوري‌ ارمنستان‌ امروزي‌) زاده‌ شد. پدرش‌ عسكر در ايروان‌ به‌ كارهايى‌، همچون‌ معماري‌، مجسمه‌سازي‌ و قنادي‌ مى‌پرداخت‌ ( دانشنامه‌...،١/٦٠٥؛ مرسلوند، ٢/١٢). باغچه‌بان‌ در زادگاه‌ خود، به‌ مكتب‌ خانه‌ رفت‌، ولى‌ در ١٥ سالگى‌ براي‌ گذران‌ زندگى‌ مجبور به‌ ترك‌ تحصيل‌ شد و به‌ كارهاي‌ پدر روي‌ آورد (همانجاها) و در ١٢٨٤ش‌/ ١٩٠٥م‌ به‌ علت‌ درگيريهاي‌ قومى‌ و مذهبى‌ به‌ ويژه‌ جنگهاي‌ مسلمان‌ و ارمنى‌ كه‌ در منطقة قفقاز به‌ اوج‌ خود رسيده‌ بود، مدتى‌ به‌ زندان‌ افتاد. زندان‌ در افكار و اعتقادات‌ او چنان‌ اثر گذاشت‌ كه‌ پس‌ از رهايى‌، فعالانه‌ وارد زندگى‌ فرهنگى‌ و اجتماعى‌ شد (احيايى‌، ٥٨؛ دانشنامه‌، همانجا).
در ١٢٩٠ش‌/١٩١١م‌، باغچه‌بان‌ كار روزنامه‌ نگاري‌ را كه‌ بسيار به‌ آن‌ دلبستگى‌ داشت‌، آغاز كرد و به‌ همكاري‌ با روزنامة قفقاز و نوشتن‌ مطالب‌ فكاهى‌ و سرودن‌ اشعار طنز براي‌ روزنامة معروف‌ ملانصرالدين‌ پرداخت‌ (احيايى‌، مرسلوند، همانجاها) و يك‌ سال‌ بعد توانست‌ ادارة مجلة فكاهى‌ لك‌ لك‌ را بر عهده‌ بگيرد و انتشار آن‌ را تا نخستين‌ سال‌ جنگ‌ جهانى‌ اول‌ (١٩١٤م‌) كه‌ تعطيل‌ شد، ادامه‌ دهد.
باغچه‌بان‌ در اواخر جنگ‌، به‌ شهر كوچك‌ مرزي‌ «ايغدير١» در خاك‌ تركيه‌ مهاجرت‌ كرد. وي‌ در آنجا به‌ سبب‌ رفتار شايسته‌ و كارآيى‌، پس‌ از آنكه‌ چندي‌ به‌ عنوان‌ تحويلدار شهرداري‌ خدمت‌ كرد، به‌ سرپرستى‌ آنجا برگزيده‌ شد، ولى‌ پس‌ از شكست‌ دولت‌ عثمانى‌ در جنگ‌، ناچار به‌ ايروان‌ بازگشت‌ (همانجاها)، اما ديگر نتوانست‌ در زادگاهش‌ بماند. قحط و گرانى‌، بيماري‌، جنگهاي‌ داخلى‌ و درگذشت‌ پدر و مادر، او را وادار كرد كه‌ در ١٢٩٨ش‌ به‌ سوي‌ سرزمين‌ نياكان‌ خود روي‌ آورد. وي‌ سرانجام‌ پس‌ از تحمل‌ سختيهاي‌ فراوان‌ به‌ مرند رسيد و به‌ عنوان‌ آموزگار در مدرسة احمديه‌ به‌ كار پرداخت‌ (مرسلوند، ٢/١٣؛ احيايى‌، همانجا).
ديري‌ نگذشت‌ كه‌ نحوة كار و روش‌ ابتكاري‌ او در تدريس‌ جلب‌ توجه‌ كرد و به‌ دعوت‌ رئيس‌ فرهنگ‌ آذربايجان‌ به‌ تبريز رفت‌ ( دانشنامه‌، ١/٦٠٦؛ مرسلوند، همانجا) و در ١٣٠٣ش‌/١٩٢٤م‌ نخستين‌ كودكستان‌ ايرانى‌ را به‌ نام‌ «باغچة اطفال‌» در آنجا تأسيس‌ كرد و نام‌ خانوادگى‌ خود را از عسكرزاده‌ به‌ باغچه‌بان‌ تغيير داد (احيايى‌، ٥٩؛ صنعوي‌، ١١٧٤- ١١٧٦؛ آرام‌، ١٠). در ١٣٠٥ش‌ با توجه‌ به‌ حالات‌ ٣ كودك‌ ناشنوا كه‌ در ميان‌ شاگردان‌ او بودند، در باغچة اطفال‌ كلاسى‌ مخصوص‌ تعليم‌ و تربيت‌ كرولالها تأسيس‌ كرد (صنعوي‌، مرسلوند، نيز دانشنامه‌، همانجاها). در ١٣٠٧ش‌ به‌ خواهش‌ رئيس‌ فرهنگ‌ فارس‌ به‌ شيراز رفت‌ و كودكستانى‌ در اين‌ شهر بنياد نهاد. وي‌ پس‌ از ٥ سال‌ خدمت‌ در آنجا در ١٣١٢ش‌ به‌ تهران‌ آمد و با تأسيس‌ اولين‌ مدرسه‌ رسماً به‌ تعليم‌ و تربيت‌ كودكان‌ كرو لال‌ پرداخت‌ و در همين‌ سال‌ بود كه‌ براي‌ استفادة شاگردان‌ ناشنواي‌ خود «تلفن‌ گنگ‌» يا سمعك‌ استخوانى‌ را اختراع‌ كرد و به‌ ثبت‌ رساند (همانجاها). در ١٣١٤ش‌ از سوي‌ وزارت‌ فرهنگ‌، دستور تعليم‌ الفبا ي‌او كه‌ امروزه‌ به‌ «روش‌ باغچه‌بان‌» معروف‌ است‌، منتشر شد. از اين‌ روش‌ هنوز در كلاسهاي‌ دبستانى‌ وسوادآموزي‌ بزرگسالان‌استفاده‌مى‌شود( دانشنامه‌،همانجا).
باغچه‌بان‌ در ١٣٢٢ش‌ با كمك‌ افراد نيكوكار «جمعيت‌ حمايت‌ از كودكان‌ كرولال‌ و كور» را تشكيل‌ داد و به‌ ثبت‌ رساند و بعداً كلمة «كور» از عنوان‌ جمعيت‌ حذف‌ شد (همانجا؛ مرسلوند، ٢/١٤؛ آرام‌، ١١). در ١٣٢٣ش‌ امتياز مجله‌اي‌ با عنوان‌ زبان‌ را به‌ دست‌ آورد و نخستين‌ شمارة آن‌ را در بهمن‌ ١٣٢٣ منتشر ساخت‌ (مرسلوند، همانجا). در ١٣٢٨ش‌ اساسنامه‌ و برنامة كامل‌ تحصيلات‌ پنج‌ سالة ناشنوايان‌ براي‌ آموزش‌ زبان‌ و حرفه‌، همچنين‌ روش‌ آموزش‌ الفباي‌ دستى‌ و گويا را تهيه‌ كرده‌، به‌ تصويب‌ رساند. در ١٣٣٠ش‌ «كانون‌ كر و لالها» و در ١٣٣٤ش‌ نخستين‌ كلاس‌ خاص‌ تربيت‌ معلم‌ براي‌ آموزش‌ ناشنوايان‌ را با همكاري‌ وزارت‌ فرهنگ‌ تشكيل‌ داد ( دانشنامه‌،١/٦٠٦).
باغچه‌بان‌ مردي‌ خود ساخته‌، مبتكر و فعال‌ بود و بدون‌ داشتن‌ تحصيلات‌ رسمى‌ مرتب‌ با فكري‌ آزاد و انديشه‌اي‌ بارور در راه‌ مقاصد انسانى‌ خود پيش‌ مى‌رفت‌ (صنعوي‌، همانجا). او به‌ هنر تئاتر كودكان‌ آشنايى‌ داشت‌ و كارگردانى‌ و اجراي‌ برخى‌ از نقشها و طراحى‌ دكور و صحنه‌ آرايى‌ نمايشنامه‌هاي‌ منظوم‌ خود را شخصاً بر عهده‌ مى‌گرفت‌ (احيايى‌، همانجا). وي‌ براي‌ كودكان‌ اشعار زيبايى‌ مى‌سرود و بازيهاي‌ گوناگونى‌ ابداع‌ مى‌كرد (صنعوي‌، ١١٧٥). يكى‌ از مهم‌ترين‌ كارهاي‌ او تأليف‌ كتاب‌ روش‌ آموزش‌ كرولالها ست‌ كه‌ در ١٣٤٣ش‌ به‌ چاپ‌ رسيد (آرام‌، ١٥). او در اين‌ اثر ضمن‌ توضيح‌ صداهاي‌ زبان‌ فارسى‌ و روش‌ آموزش‌ تلفظ و لب‌ خوانى‌، اصول‌ «زبان‌ مصور» را به‌ تفصيل‌ شرح‌ داده‌ است‌ ( دانشنامه‌،همانجا).
باغچه‌ بان‌ تأليفات‌ بسياري‌ در زمينه‌هاي‌ گوناگون‌ از خود به‌ يادگار گذاشت‌. مهم‌ترين‌ آثار وي‌ اينهاست‌: اسرار تعليم‌ و تربيت‌ يا اصول‌ تعليم‌ الفبا ؛الفباي‌ آسان‌ ؛دستور تعليم‌ الفبا ؛الفباي‌ باغچه‌بان‌ ؛روش‌ آموزش‌ كر ولالها ؛برنامة كار آموزگار ؛پير و ترب‌ (نمايشنامه‌)؛ رباعيات‌آذري‌خيام‌ (ترجمه‌)؛ علم‌آموزش‌براي‌دانشسراهاي‌مقدماتى‌ ؛رباعيات‌ باغچه‌بان‌ ؛بابابرفى‌ (داستان‌ منظوم‌)؛ خانم‌ خزوك‌ ؛گرگ‌ و چوپان‌ ؛بادكنك‌ (مرسلوند، همانجا)؛ و نيز داستانهاي‌ منظوم‌ به‌ زبان‌ تركى‌ آذري‌ مثل‌ قيزيللى‌ ياپراق‌ (برگ‌ زراندود) و بايرام‌ چيليق‌ (مژده‌ رسانى‌ عيد) از وي‌ به‌ چاپ‌ رسيده‌ است‌.
مآخذ: آرام‌، احمد، «جبار باغچه‌بان‌»، ماهنامة آموزش‌ و پرورش‌، تهران‌، ١٣٤٥ش‌، س‌ ٣٦، شم ٧- ٨؛ احيايى‌، محمود، «جبار باغچه‌بان‌ و كودكان‌»، آرمان‌، تهران‌،١٣٦٩ش‌،شم ٨ -٩؛ دانشنامة جهان‌ اسلام‌، تهران‌، ١٣٧٥ش‌؛ صنعوي‌، قاسم‌، « مردي‌كه‌كودكان‌وخاموشان‌رادوست‌مى‌داشت‌»،سخن‌، تهران‌، ١٣٤٥ش‌، س‌ ١٦، شم ١١؛ مرسلوند، محسن‌، زندگى‌نامة رجال‌ و مشاهير ايران‌، تهران‌، ١٣٦٩ش‌.
جلال‌ خسرو شاهى‌