بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٢٣ - اركان توبه عبارتند از

نباشد.

چهارم، هر واجبى را كه ترك كردى بجا آورى.

پنجم، هر گوشتى را كه در نافرمانى خدا بر پيكرت روييده است، با اندوه و زارى آب كنى، چنانكه پوست بر استخوانت چسبيده و گوشت تازه برويد.

ششم، آنسان كه شيرينى نافرمانى خداى را بر بدنت چشاندى، درد و رنج فرمان خدا را بر بدنت بچشانى و آنگاه بگويى: «استغفر اللّه».[١]

اگر كسى چنين توبه‌اى كرد، بايد گفت كه شامل فرمايش حضرت امام باقر ٧ شده است كه فرمود:

«التّائب من الذّنب كمن لا ذنب له».

«توبه‌كننده واقعى از گناهان، همانند كسى است كه گناه نكرده است.»[٢]

اين تنها اثر مثبت توبه براى تائب نيست بلكه توبه واقعى فوايد معنوى و مادى بسيار دارد كه به‌طور اجمال مى‌آوريم:

١- توبه سبب رستگارى است.

... وَ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعاً أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ‌[٣]

«و به سوى خدا بازگرديد اى مؤمنان، باشد كه رستگار شويد.»

٢- توبه تبديل‌كننده سيئات و گناهان است به حسنات.

إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ ...[٤]

«مگر كسى كه توبه كند و ايمان آورد و عمل صالح انجام دهد كه خداوند گناهان اين گروه را به حسنات تبديل مى‌كند.»

[١] - نهج البلاغه، قصار الحكم، ٤٠٩

[٢] - وسائل الشيعه، ج ١١، ص ٣٥٩

[٣] - نور: ٣١

[٤] - فرقان: ٧٠