بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٤٤٣ - توضيح مطلب

مگر نه اين است كه از ديدگاه اسلام همه افراد جامعه؛ اعم از مسلمان و غير مسلمان، در حكم يك عضو هستند كه اگر عضوى از اعضاى اين بدن به درد آيد همه اعضا احساس درد خواهند كرد و اگر عضوى احساس همدردى نداشته باشد به‌طور قطع از سلامتى كافى برخوردار نيست. رسول گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و اله فرمودند:

«انّما المؤمنون في تراحمهم و تعاطفهم بمنزلة الجسد الواحد اذا اشتكى منه عضو واحد تداعى له سائر الجسد بالحمّى و السّهر».

«مؤمنان در ترحّم و عطوفت‌شان به همديگر، همانند يك بدنند، هنگامى كه عضوى از بدن به درد آيد، ديگر اعضاى بدن، او را همدردى مى‌كنند.»[١]

حضرت امام صادق ٧ فرمودند:

«ألمؤمن اخو المؤمن كالجسد الواحد، ان اشتكى شيئا منه وجد الم ذلك في سابر جسده ...».

«مؤمن برادر مؤمن است، همچون يك تن واحد؛ اگر عضوى از آن به درد آيد، ساير اعضا نيز با او همدردى مى‌كنند.»

پيغمبر بزرگوار اسلام و امامان معصوم عليهم السّلام كه مجسمه رضا به قضاى الهى بودند و همه پديده‌ها را از پديدآورنده واقعى مى‌دانستند، هرگز از كنار آلام مردم به آرامى نمى‌گذشتند. تا چه رسد بر اينكه غم آنان را حمل بر شادى! گريه آنان را حمل بر خنده! گرسنگى آنان را حمل بر سيرى! زردى آنان را حمل بر سبزى و ... نمايند.

*** مولانا در اين حكايت از زاهدى سخن مى‌گويد كه موضع‌گيرى او در قبال‌

[١] - سفينة البحار، ج ١، ماده« اخ».

[٢] - سعدى رحمه اللّه