بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٤٢٧ - توضيح مطلب

استنتاج‌

يكى از وجوه افتراق كيفيت زندگى دنيا با زندگى آخرت، مرزبندى مشخص ميان دو گروه صالح و طالح است.

توضيح مطلب:

زندگى دنيا، زندگى تساهل و تسامح است. انسان‌ها با همه اختلافات و تضادهاى عقيدتى و اخلاقى كه دارند، مجبورند در كنار هم با يكديگر زندگى كنند و هريك حلقه‌اى از زنجير بى‌انتهاى حيات را تشكيل دهند.

دين مبين اسلام به‌عنوان كامل‌ترين اديان الهى، همزيستى مسالمت‌آميز را به عنوان سرمشق زندگى، نه‌تنها به پيروان خود كه به پيروان همه اديان توصيه مى‌كند.

هيچ‌كس حق ندارد به بهانه پرهيز از آفات زندگى اجتماعى، خود را از جمع مسلمانانى جدا سازد و انزوا اختيار كند. و يا با سوءاستفاده از تمكن مادى، خود را تافته جدا بافته از اجتماع مردم بداند.

از ديدگاه اسلام، انسان‌ها همه آفريده خدا هستند و اين خدا است كه به همه روزى مى‌بخشد.

اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ ....[١]

«خداوند همان كسى است كه شما را آفريد و سپس روزى داد.»

[١] - روم: ٤٠