بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٤١٣ - پاسخ به گروه دوم

بَشَراً رَسُولًا.[١]

«تنها چيزى‌كه مانع شد مردم بعد از آمدن هدايت ايمان بياورند، اين بود كه مى‌گفتند: آيا خداوند بشرى را به‌عنوان رسول فرستاده است.»

قرآن كريم نيز در مقام رفع اين اشكال، دو پاسخ اصولى را مطرح مى‌كند:

يك پاسخ براى آنان‌كه اشكالشان از روى عناد و فرار از حق نبود، بلكه ناآگاهى و جهلشان سبب ايجاد چنين شبهه‌اى شد.

پاسخ ديگر براى آنانى كه اشكالشان از روى عناد و فرار از حق بود.

پاسخ قرآن كريم به گروه اول:

يكى از اصول متقن قانون رهبرى صحيح در اجتماع جنس‌هاى گوناگون، رعايت اصل همجنسى در ميان رهبر و رهرو است. اين نمى‌شود كه رهبر جمعيتى از جنسى باشد كه آن جمعيت از آن جنس نيست. رعايت اين اصل در رهبرى بقدرى ضرورى و حياتى است كه قرآن مى‌فرمايد: «اگر فرض اين بود كه بجاى جنس بشر فرشته در كره زمين زندگى مى‌كرد ما براى آنان رهبرى از جنس فرشته مبعوث مى‌كرديم.»

قُلْ لَوْ كانَ فِي الْأَرْضِ مَلائِكَةٌ يَمْشُونَ مُطْمَئِنِّينَ لَنَزَّلْنا عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ مَلَكاً رَسُولًا[٢]

«بگو- حتى- اگر در روى زمين فرشتگانى- زندگى مى‌كردند و- با آرامش گام بر مى‌داشتند، ما از آسمان فرشته‌اى را به‌عنوان رسول برايشان مى‌فرستاديم.»

پس اين اصل ثابت شده عقلى و نقلى را در اصول رهبر نمى‌توان ناديده گرفت‌

پاسخ به گروه دوم:

اگر خدا درخواست اشكال‌تراشان لجوج را اجابت مى‌كرد و پيغمبرى از جنس فرشته براى آنان مى‌فرستاد، لازمه اين كار آن بود كه آن فرشته هم به صورت و

[١] - اسراء: ٩٤

[٢] - اسراء: ٩٥