بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٣٩١ - استنتاج
همهجا گسترده شده بود. ديرى نگذشت كه ماهى نادان در دام گرفتار شد و حماقت و غفلت او را به آتش بدبختى كشاند.
|
بر سر آتش، به پشت تابهاى |
با حماقت گشت او همخوابهاى |
|
|
او همىجوشيد از تفّ سعير |
عقل مىگفتش: ألم يأتك نذير |
|
|
او همىگفت از شكنجه وز بلا |
همچو جان كافران قالوا بلى |
|
استنتاج
خدا هيچ امتى را بدون اتمام حجت عذاب نمىكند!
اين يك اصل از اصول عدالت رحمانى است؛ چنانكه قرآن كريم در آيات بسيارى به اين اصل تصريح دارد و فرمايشات امامان معصوم عليهم السّلام نيز گواه بر اين حقيقت است. و عقل نيز با استفاده از قاعده «قبح عقاب بلا بيان» اين اصل را مىپذيرد. به چند آيه در اينباره توجه فرماييد:
وَ ما أَهْلَكْنا مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا لَها مُنْذِرُونَ* ذِكْرى وَ ما كُنَّا ظالِمِينَ[١]
«ما هيچ شهر و ديارى را هلاك نكرديم، جز اينكه انذاركنندگانى براى آنها بود، تا متذكر شوند و ما هرگز ستمگر نبوديم.»
وَ ما كانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرى حَتَّى يَبْعَثَ فِي أُمِّها رَسُولًا يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِنا وَ ما كُنَّا مُهْلِكِي الْقُرى إِلَّا وَ أَهْلُها ظالِمُونَ[٢]
«پروردگار تو هرگز شهرها و آبادىها را هلاك نمىكرد تا اينكه در كانون آنها پيامبرى مبعوث كند كه آيات ما را بر آنان بخواند و ما هرگز آبادىهايى را هلاك نكرديم مگر آنكه اهلش ظالم بودند.»
وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُضِلَّ قَوْماً بَعْدَ إِذْ هَداهُمْ حَتَّى يُبَيِّنَ لَهُمْ ما يَتَّقُونَ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِ
[١] - شعرا: ٢٠٨ و ٢٠٩
[٢] - قصص: ٥٩