بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٩٥ - استنتاج

السَّاخِرِينَ‌[١]

«مبادا كسى روز قيامت بگويد: افسوس بر من از كوتاهى‌هايى كه در اطاعت فرمان خدا كردم و آيات او را به سخريه گرفتم.»

از امام باقر ٧ نقل شده است كه فرمود:

«انّ اشد النّاس حسرة يوم القيامة الّذين وصفوا العدل ثمّ خالفوه».

«متأسف‌ترين مردم در روز قيامت، كسانى هستند كه عدالت را براى مردم توصيف مى‌كنند ولى خود به خلاف عدالت عمل مى‌كنند.»[٢]

از امام صادق ٧ در تفسير آيه زير:

... إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ ...[٣]

«همانا بندگان دانشمند از خدا مى‌ترسند.»

چنين نقل شده است:

«يعنى بالعلماء من صدّق فعله قوله و من لم يصدّق فعله قوله فليس بعالم».

«مقصود از علما كسانى هستند كه كردارشان گفتارشان را تصديق كند و هركه كردارش مصدّق گفته‌اش نباشد عالم نيست.»[٤]

و باز در حديثى از حضرت امام صادق ٧ نقل شده است كه:

«كونوا دعاة النّاس بغير السنتكم».

«مردم را با غير زبان- يعنى با عمل- به كارهاى خير دعوت كنيد.»

حضرت عيسى بن مريم فرمودند:

«اشقى النّاس من هو معروف بعلمه مجهول بعمله».

«شقى‌ترين مردم كسى است كه در ميان مردم به علم معروف است ولى در مقام عمل مجهول و ناشناخته است.»[٥]

[١] - زمر: ٥٦

[٢] - نور الثقلين، ج ٤، ص ٤٩٦

[٣] - فاطر: ٢٨

[٤] - اصول كافى، ج ١، باب« صفت علماء»

[٥] - مصباح الشريعه، باب ٦٥