بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٧٩ - استنتاج

عَزِيزٌ حَكِيمٌ‌ ١

«دست مرد دزد و زن دزد را به كيفر عملى كه انجام داده‌اند، به‌عنوان مجازات الهى قطع كنيد و خداوند توانا و حكيم است.»

دستش زير تيغ جلّاد قطع خواهد شد، به التماس و زارى، از خليفه خواست تا او را عفو كند و ببخشد و با تأكيد بانگ مى‌زد كه: اى امير، من نخستين‌بار است كه مرتكب چنين خطايى شده‌ام، پس امانم بده.

عمر گفت: پناه بر خدا، خدا برتر از آن است كه بنده‌اش براى اولين‌بار گناهى كند و در همان اول او را به مجازات عملش برساند.

خداى را دو صفت است، ستّارى و عدالت. هرگاه بنده‌اى گناه كند، به حكم ستّارى آن را بپوشاند و چون گناه از حد تجاوز نمايد به حكم عدالت او را رسوا سازد و به كيفر رساند.

اين كار خدا بدين‌جهت است كه هردو صفت خويش را ظاهر سازد. صفت اول يعنى ستّاريت و پوشاندن، كه بشارت‌دهنده است و صفت دوم يعنى اجراى عدالت كه ترساننده است.

أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنَّنِي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ وَ بَشِيرٌ ٢

«جز اللّه را نپرستيد، من از سوى او براى شما بيم و بشارت‌دهنده‌ام.»